တဏှာဇာတ်ထုပ် ခပ်ရှုပ်ရှုပ်

 

သိန်းထွန်း ဒီနေ့တော့ ပုဆိုးပါးပါးကို အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ မဝတ်ပဲ တမင် ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒီညနေတော့ ကောင်မလေးကို အပီ ကိုင်တော့မည်ဟု တွေးလာခဲ့သည်။ ကောင်မလေးမှာ သူ့ သူငယ်ချင်း၏ သမီးဖြစ်သည့် ဖူးဖူး ဖြစ်လေသည်။ ဖူးဖူး အဖေ ခင်မောင်စိုးနှင့် သိန်းထွန်းမှာ တစ်မြို့ထဲ သား ငယ်သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

သိန်းထွန်း  ရန်ကုန်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်မှာ ခင်မောင်စိုး သူ့မိန်းမ လှလှထွေး နှင့် အိမ်ထောင်မကျခင်က ဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မှာ ဘွဲ့လေးတစ်ခုရပြီး ဌာနဆိုင်ရာ တစ်ခုမှာ အလုပ်ရပြီး ၊ကြားပေါက်လေး ဘာလေးနှင့် အဆင်ပြေနေပြီး မိန်းမ မယူ လူပျို ကြီး ဘဝနှင့် သူ့ အဒေါ် အပျိုကြီးတွေအိမ်မှာ ကပ်နေနေသူ ဖြစ်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော ၃ နှစ်လောက်ကမှ ခင်မောင်စိုးတို့ မိသားစု နယ်က ကုန်စုံဆိုင်လေးလည်း လုံးပါးပါး၊ ဘာမှ အလုပ်အကိုင်လည်း မယ်မယ်ရရ မရှိတော့၊ အဆင်ပြေလို အဆင်ပြေငြား လှလှထွေး အစ်မ မြမြအေးတို့ ရှိရာ ရန်ကုန်သို့ ရောက်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်လေသည်။ မြမြအေး၏ ယောက်ျား ဦးမာဒင်မှာ မင်္ဂလာဈေးတွင် ဆိုင်လေး ဖွင့်ထားပြီး လင်မယားနှစ်ယောက် ကလေးလည်း မရှိတော့ ညီမ မိသားစုကို ခေါ်ထားလိုက်ပြီး အိမ်စောင့်လည်းရ၊ အိမ်မှာ ချက်ဖို့ ပြုတ်ဖို့ လူလည်းရမို့ ဆိုင်ကို လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံးသွားဖွင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ခင်မောင်စိုးကတော့ သိန်းထွန်းနှင့် အဆက်အသွယ် ပြန်ရကာ လောလောဆယ် သိန်းထွန်း သွင်းပေးထားသော ဆိပ်ကမ်းမှာ ညစောင့် အဖြစ် အလုပ်ရကာ၊ အဆင်နည်းနည်းပြေနေလေသည်။

သမီးလေး ဖူးဖူးက အခု အပျိုပေါက်စ ကိုးတန်း ကျောင်းသူ ဖြစ်နေပြီး သူများတကာလို ကျူရှင်တို့ ဝိုင်းတို့လည်း မတတ်နိုင်သဖြင့် သူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်၊ အလုပ်ရှာပေးသော ကျေးဇူးရှင်လည်း ဖြစ်သော သိန်းထွန်းကို စာပြပေးဖို့ အကူအညီ တောင်းမိလေသည်။ သိန်းထွန်းက အစတုန်းကတော့ တကယ့်ကို ကူညီချင်စိတ်ဖြင့် အချိန်မှန်မှန် လာကာ စာပြပေးသော်လည်း မိန်းမ ဝါသနာ နဂိုထဲက ကြီးသော လူပျိုကြီး ပီပီ အတွင်းစိတ်တွေက ဖောက်ပြန်နေသဖြင့် တဏှာစိတ်ကြောင့် ပိုပြီး အချိန်မှန်ကာ စာသင်ချိန်ကို မပျက်မကွက် ကြိုးစားပန်းစား လာလေသည်။ အစတုန်းက သိန်းထွန်း လာနေတာက လှလှထွေးကို စိတ်ထဲမှ ပစ်မှားဖို့ ဖြစ်သည်။လှလှထွေး ယောင်ရမ်း ညီးလိုက်ပြီးမှ သူ့အစ်မ ကြားသွားမှာစိုး၍၊ သူမ ပါးစပ်ကို ခေါင်းအုံးပေါ်မှာ ဖိကပ်ထားလိုက်တော့သည်။ ကိုမာဒင့် လီးကြီးက သံချောင်းကြီးလို မာတောင့်နေပြီး သူမ အဖုတ်နံရံတွေကို တွန်းချဲ့ပြီး သူမ စောက်ခေါင်းလေးထဲ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဝင်လာသည့် အရသာကို ပြည့်ပြည့်၀၀ကြီး ခံစားလိုက်ရလေတော့သည်။ 

ကိုမာဒင်ကလည်း ညဦးပိုင်းက သူ့မိန်းမ မြမြအေးကို တစ်ချီလိုးထားပြီး ၊ လှလှထွေးကလည်း သူမဘာသာ လက်နှင့် အာသာဖြေထားပြီမို့ နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ချီကို အချိန်တော်တော်ကြာကြာ ဆွဲ လိုက်ကြသည်။ အပျိုမလေး လှလှထွေးအဖို့ သူမ၏ ပထမဆုံး ပန်းဦးချွေခဲ့သူ ကိုမာဒင်အပေါ် အစွဲကြီး စွဲသွားခဲ့တော့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့မှာ မြမြအေး လစ်ရင် လစ်သလို၊ ဆော်ကြ လိုးကြလေသည်။ တခါတလေတွင် မြမြအေး အိပ်ပျော်သွားပြီးသော အခါမှ ထလုပ်ကြသေးသည်။

ထိုသို့ နေလာကြရာ လှလှထွေးမှာ သူ့အစ်မ အိမ်ထောင် သူ့ကြောင့် ပျက်စီးမှာကိုလည်း မလိုလားပေ။ ကိုမာဒင် အကြံပေးသလို မယားငယ် အဖြစ်နဲ့လည်း တသက်လုံး မနေနိုင်။ ထို့ကြောင့် ကိုမာဒင့်ကို သူမ ယောက်ျား ရသွားသည့်တိုင် ကိုမာဒင် လိုးချင်ရင် အလိုးခံပါ့မည်ဟု ကတိဖြင့် ရည်းစားရှာထားတော့သည်။ ထိုအခါ ခင်မောင်စိုး နှင့် ညှိပြီး ကိုမာဒင်တို့ သဘောတူညီချက်ဖြင့် ခင်မောင်စိုး နှင့် အိမ်ထောင်ပြုလိုက်တော့သည်။

ခင်မောင်စိုး နှင့် မင်္ဂဆောင်သည့်နေ့က အဖြစ်အပျက်ကို လှလှထွေး တစ်ယောက် မမေ့နိုင်အောင် ဖြစ်ရသည့် အဖြစ်အပျက် ရှိသေးသည်။

အဲဒါ ကတော့………… သူတို့ မြို့က မင်္ဂလာဆောင် ဧည့်ခံခန်းမမှာ မင်္ဂလာ ဧည့်ခံပွဲ ပြီးတော့ လှလှထွေး နှင့် ခင်မောင်စိုးတို့ ယာယီနေကြမည့် ခင်မောင်စိုးတို့ အိမ်သို့ သွားကြလေသည်။ သူတို့ မင်္ဂလာ အခန်းကို ရွှေကြိုးတာ ဘာညာဖြင့် ဆူညံပျော်ပါးစွာ လုပ်ကြပြီးနောက် အသင့်စောင့်နေကြသော ခင်မောင်စိုး သူငယ်ချင်းများက ဘက်ချလာနိုက် အရက်သောက်ကြဖို့ စီစဉ်ကြလေသည်။ ခင်မောင်စိုးမှာ ငွေအများကြီး မသုံးချင်သဖြင့် အိမ်မှာပင် သောက်ကြဖို့ အရက်များ ဝယ်ထားလေသည်။

ခင်မောင်စိုးတို့ သူငယ်ချင်းများဖြင့် အရက်ဝိုင်းစဖို့ ခင်းကျင်း ပြင်ဆင်နေကြသလို၊ တောမှ လာကြသော အမျိုးအဆွေများ အတွက်လည်း အမျိုးသမီးတို့က ထမင်းစားဖို့ ချက်ပြုတ်မှု စနေကြလေသည်။ လှလှထွေးက သူ့အိမ်မှာ ကျန်နေသည့် ပစ္စည်းနှင့် ညနေဘက် ဝတ်ဖို့ ငှားထားသော ဝတ်စုံ သွားယူဖို့ လိုသဖြင့် သူ့အစ်မ မြမြအေးကို ပြောလေရာ

"ဟယ် ငါမအားသေးဘူးလေ ဒီမှာ ချက်ရေးပြုတ်ရေး ဝိုင်းကူနေတယ်၊ နင့် ယောက်ျား ခေါ်သွားလေ” 

ခင်မောင်စိုးကလည်း

“တစ်ယောက်ယောက် အဖော်ခေါ်သွားပါလား ထွေးရယ်.. ကိုတို့ နှစ်ယောက်လုံး သွားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ.. ဒီက ဧည့်သည်တွေ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ပစ်သွားလို့မှ မဖြစ်တာ”

ထိုအခါ ကိုမာဒင်က

“ကဲကဲ ငါလိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်ဟာ ၊ ငါ့ သူငယ်ချင်းကားလည်း ရှိသေးတယ် သူ့ကို လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်”

ထိုသို့ ဖြင့် လှလှထွေးမှာ ခဏ ဆိုပြီး မင်္ဂလာဆောင် သတို့သမီး အဝတ်အစားပင် မလဲတော့ပဲ ကမန်းကတန်း လိုက်သွားခဲ့လေတော့သည်။ ကိုမာဒင်တို့ အိမ်ရောက်တော့ ၊ ကိုမာဒင့် သူငယ်ချင်းက

"ငါ ဒီနား ခဏသွားဦးမယ် နောက် နာရီဝက်လောက် ဆိုရင်တော့ နင် အဆင်သင့်ဖြစ်လောက်ပြီမဟုတ်လား"

ဟု ဆိုကာ ထွက်သွားတော့သည်။ အိမ်ထဲ ရောက်တာနဲ့ ကိုမာဒင်က လှလှထွေး လက်ကိုဆွဲကာ သူတို့ အခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားတော့သည်။ လှလှထွေးက 

"“အို့ အစ်ကိုကြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ လှ ပစ္စည်းတွေ သိမ်းရဦးမယ်လေ” 

“နင်ပဲ ယောကျ်ားယူပြီးတာတောင်မှ အစ်ကိုကြီး အလိုရှိရင် သဘောပါဆို”

“အင်းလေ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့မှ မင်္ဂဆောင်တဲ့ဟာ ဦးဦးဖျားဖျားကြီး မလုပ်ကောင်းပါဘူး အစ်ကိုကြီးရယ်” 

“အောင်မလေး နင်နဲ့ ဟိုကောင် အိပ်မှ မအိပ်ရသေးတာ လင်မယားအရာ မမြောက်သေးပါဘူးဟ၊ နောက် ငါ့သူငယ်ချင်းကားကလည်း နောက်နာရီ ဝက်လောက်မှ လာမှာ၊ အချိန်ရပါသေးတယ်၊ နင့်ကို သတို့သမီး ဝတ်စုံနဲ့ တွေ့ကတည်းက ငါ့လီးတောင် နေတာ ပြန်ကို မကျတော့ဘူး ဒီမှာကြည့်”

ကိုမာဒင်က ပြောပြော ဆိုဆိုပင် သူ့ ဘန်ကောက်ပုဆိုးနှင့် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီကိုပါ ချွတ်ချလိုက်ရာ မာတင်းဖူးယောင်နေသော သူ့လီးကြီးက ဒစ်ကြီးငေါငေါ အကြောပြိုင်းပြိုင်းကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ပြီးပါပြီ။