” ရောက်လာပြီလားလင်း…”
သူ့အမေးကြောင့် လင်း ခေါင်းကို အသာ ညိမ့်လိုက်သည်။
” ဘယ်လိုလဲ ငါပြောပါတယ်… မင်းလာကိုလာရမှာပါလို့… ဟားဟား…”
ထွန်းအပြောကြောင့် လင်းရှက်သလိုဖြစ်သွားသည်။ ဟုတ်ပါသည် တစ်ခါမှမခံစားရဘူးသော ခံစားမှုတစ်ခုကို ပေးစွမ်းလိုက်သည့် ကိုထွန်း၏ အထိအတွေ့တွေမှာ လင်းသာယာမိသွားခဲ့သည်။ ယခုလည်း လင်း ပုံမှန်ချိန်တိုင်းလာနေမိသည်။
” လင်း… အခန်း တံခါးပိတ်လိုက်ကွာ… မြန်မြန်လာ… ဒီမှာတွေ့လား ငါ့လီးက ဆာနေပြီကွ…”
ဟုပြောကာ ထွန်းက သူ့လီးကို ကိုင်ရမ်းပြကာပြေလိုက်တော့ လင်းရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက တောက်ပလာပြီး အထွန်းရဲ့လီးကို နှစ်ခြိုက်မက်မောစွာကြည့်လိုက်သည်။ အထွန်း၏လီးမှာ ပြောင်တင်းနေပြီး အကြောအပြိုင်းပြိုင်းထကာ တောင်နေသည်။ လင်း တံခါးကို အသာအယာပြန်ပိတ်ကာ လော့ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် လင်း ကုတင်ဘေးနားသွားကာ အဝတ်အစားတွေကိုချွတ်လိုက်ပြီး… ကုတင်ခေါင်းရင်မှာ ချထားသော ဂျယ်ဘူးလေးကို ယူလာခဲ့သည်။ ထွန်းနားရောက်တော့ လင်း ထွန်းရှေ့မှာ ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ လင်းဒူးထောက်ထိုင်လိုက်တော့မှ ထွန်းရဲ့ လီးက လင်းမျက်နှာရှေ့တွင် နီးကပ်သွားသည်။ လင်း ဂျယ်ဘူးလေးကို အောက်ချကာ ထွန်းရဲ့ လီးကို လက်တစ်ဖက်နှင့် စုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ တစ်ချက်ချင် ဂွင်းတိက်ပေးလိုက်သည်..။ လက်တစ်ဖက်က လက်ညိုးလေးဖြင့် လီးထိပ် အဝလေးကို ပွတ်လိုက် ဥလေးတွေကို ညစ်ပေးလိုက်နှင့် လင်းစိတ်ကြိုက်ကစားနေသည်။ ထွန်းကတော့ ကိုယ်ရှူးကိုယ်ပတ်သလိုပင် သူသင်ပေးထားသောပညာဖြင့် လင်းကသူ့ကို အသားကုန် သမနေတော့ သူ့ခမြာ ရင်ထဲ လှိုက်ခနဲဖြစ်သွားလိုက်… လီးထိပ်လေးကိုလာပွတ်ရင် ကျင်တတ်သွားလိုက်ရင် ရင်မှာလည်း နိမ့်ချည်မြင့်ချည်နှင့် အသက်ရှုတွေပင်းမှားနေမိသည်။ တစ်ခါတစ်ခါ အံလေးကြိတ်ရင်း တအင်းအင်း ညည်းညူနေမိသည်အထိ ထွန်း လေထဲတွင် လှိုင်းစီးနေသလို ခံစားနေရသည်။
ထိုအချိန်တွင် လင်းက ဒစ်လေးကို နှုတ်ခမ်းသားလေးနှင့် တင်းတင်းလေး စုပ်လိုက်ပြီး လျာထိပ်လေးဖြင့် လီးအဝလေးကို ထိုးထိုးလိုက်တာကြောင့် ထွန်း အား ခနဲအော်ကာခြေတွေလက်တွေ ကော့တတ်သွားရသည်။ ထိုစဉ်… လင်းက ဒစ်လေးတွင်ပဲ နှုတ်ခမ်းကို ရှေ့တို့နောက်ဆုတ်ဖြည်းဖြည်းလေးဂွင်းတိုက်လိုက်သောအခါ… ထွန်း… တစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံး တဖျင်းဖျင်းနှင့် စိမ့်ကာ ကျဉ်တတ်သွားသည်။…
” ဟား… လင်း…ကို့ကို နှိပ်စက်နေတာဘဲ… ကွ… အ ….အွန်း…အင်း…အင်း…. အ…အား…ရှီး…”
ထွန်း ရမ္မက်သွေးတွေက အဆုံးအစွန်ထိရောက်နေပေမယ့် လင်းရဲ့ လုပ်ကွက်တွေက အခုမှ စတုန်းရှိသေးသည်။
လင်း ဒစ်ထိပ်လေးပင် လှုပ်ရှားနေရင်မှ လီး တစ်ချောင်းလုံးကို ဆီစပ်ထိရောက်အောင်ငုံကာ ပါးစပ်ကို စကောဝေ့သလိုဝေ့လိုက်တော့ ထွန်း ဘယ်ပြောကောင်းမလဲ.. မျက်လုံးတွေမှေးဆင်းသွားကာ အကြောတွေပင် ထောင်တတ်သွားပြီး ထွန်းလီးက ကြီးသည်ထက်ကြီးလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းက လီးကို ပြန်အထုတ်မှာ ဒစ်တစ်ခုကိုကို လျာနှင့်ရစ်ကာ ဆွဲလိုက်တာကြောင့် ထွန်း တစ်ကိုယ်လုံး အကြောဆွဲသလိုတုန်သွားပြီး လင်းရဲ့ပါးစပ်မှ သူ့လီး လွတ်သွားမှာ စိုးတာကြောင့် လင်းခေါင်းကို လက်နှင့် ဖမ်းထိမ်းထားလိုက်သည်။ ထိုအခါ လီးက ပါးစပ်ကနေ လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ထွက်မသွားဘဲ ဒစ်ဖျားလေးက ငုံထားသလိုကျန်နေသည်… ထွန်း လင်းရဲခေါင်းလေးကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်တော့ လီးတစ်ချောင်းလုံးက လင် ပါးစပ်ထဲပြန်ရောက်သွားသည်။ လင်းက နှုတ်ခမ်းကို ခပ်တင်းတင်းလေးလုပ်ထားတာကြောင့် လီက ကြပ်တည်းစွာဝင်သွားသလိုဖြစ်သွားပြီး… ထွန်း အသည်းထဲ စိမ့်တတ်သွားသည်။
” အိုး…အ…အ…”
” ပလွတ်…ပလပ်… ပလပ်….”
” အွန့်…အွန့်…..”
ထွန်း လင်း ခေါင်းကိုကိုင်ကာ လေးငါးဆယ်ချက်လောက် ဂွင်းတိုက်လိုက်ပြီး ပြီးချင်သလိုဖြစ်၍ လွှတ်လိုက်သည်။
လင်း ဒူးထောက်နေရာက ထကာ ထွန်းရှေ့မှာ ကုန်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ လင်းရဲ့ဖင်က ထွန်းမျက်နှာရှေ့တည့်တည့် ရောက်သွားသည်။ ထွန်းရဲ့ အပြုအစုကိုလည်း လင်းမျှော်လင့်နေမိသည် မဟုတ်လား..
ထွန်း ထိုင်နေရာက မထဘဲ လင်းရဲ့ ဖင်လေးကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး စအိုလေးကို လျာလေးဖြင်းတို့လိုက်သည်။ လင်း တစ်ချက်တွန့် ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
ထွန်း လင်းစအိုလေးထဲကို လျာလေးဖြင့်ထိုးလိုက် စအိုလေးကို ဝိုက်လျက်လိုက်နှင့် လုပ်နေသောအခါ…
” အိုး… အကိုရယ်…အင်း…ဟင်း..ဟင်း….အား..ကျွတ်..ကျွတ်…အ…”
ဟုညည်းကာ လင်းကိုယ်လေးက တွန့်ခါနေသည်။ ထွန်း လျာလေးနှင့်ကလိပြီး လက်ညိုးလေးနှင့် ထွန်းစအိုလေးထဲကို ထည့်ကာ အဝင်အထွက်လေးလုပ်ပေးလိုက်တော့ စအိုလေးက ပွစိပွစိနှင့် လက်ညိုးကို လာညှစ်သည်။ လင်း ကုန်းနေရင်း ခေါင်းလေးက ထောင်ထောင်လာသည်။ ထွန်း လက်ညိုးနှင့် လက်ခလယ် နှစ်ချောင်းပူးကာ ထပ်ပြီး အတွင်းအထုတ်ပြုလိုက်သည်။ ၁၂ ချက်လောက်လုပ်လိုက်တော့… လင်း မနေနိုင်တော့
” အကို…ရပ်ပါတော့…အား… လင်းပြီးသွားလိမ့်မယ်…”
ဟုတားတာကြောင့် အထွန်း လက်ကို စအိုမှာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ စအိုလေးက စူထွက်လာပြီး လက်ကို လိုက်စုပ်နေကြသည်။ လီးနှင့်သာဆို အရမ်းစီးပိုင်နေမည့် စအိုလေးဖြစ်သည်။
လင်း ထွန်းဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ဂျယ်ဘူးလေးယူကာ ထွန်းလီးကို အားရပါးရ သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။ ထွန်းကတော့ အထိုင်မပျက် လင်းခါးလေးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ထွန်း ဒူးတွေကို စုလိုက်တော့ လင်းက ထွန်းကို ခွလိုက်သည်။ လင်း၏ စအိုက အခုဆိုလျင် ထွန်းလီးနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့နိုင်သည့်အနေအထားဖြစ်သည်။ လင်း ထွန်းရဲ့ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်နေလိုက်သည်။ ထွန်းကတော့ လီးကို ကိုင်ကာ လင်းစအို ဝလေးမှာ တေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် လင်း ခါးလေးကိုင်ကာ ဖိချလိုက်တော့ လင်းက အလိုက်သင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သို့ပေမယ့် ဒစ်မြုပ်ရုံလေးမှာပင်ရပ်သွားသည်။ ထို့နောက်လင်းပြန်ထလိုက်တော့ စအိုဝလေးက ဒစ်အထစ်လေးကို တင်းကနဲ စွဲယူသွားတာကြောင့် လင်း ရော ထွန်းကာ ကျောတွေကော့တတ်သွားရသည်။
” အိုး…god… ဘယ်လိုလဲကွာ…ကောင်းလိုက်တာ… တင်းပြီး စီးနေတာဘဲ…”
” အွန့်…အင်း…အ…ကောင်းတယ်အကိုရယ်… အကို့ လီးကြီးက ပြည့်ကြပ်နေတာဘဲ…”
” ဗြစ် … ဖွတ်….”
ထို့နောက်လင်းပြန်ထိုင်ချလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ လီးအလယ်လောက်ထိရောက်သွားသည်။ ပြီးတော့ လင်း ပြန်ကြွကာ ရုတ်တရပ် ဆက်ကနဲ့ လီးအဆုံးထိ ထိုင်ချလိုက်တော့…
” အား….”
“အိုး….အ….”
” ဗြစ်…ဖက်….”
နှစ်ယောက်စလုံး ခေါင်းတွေလန်သွားပြီး မျက်လုံးတွေမှေားဆင်းသွားသည်။ လင်း ပြန်မကြွသေးဘဲ ထွန်းရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို လှမ်းငုံလိုက်ရင်း ဖင်ကို စကောလိုဝိုင်းလိုက်သည်။
အထွန်းမှာ နှုတ်ခမ်းကိုငုံထားတာကြောင့်
” အု…အု…အွန်း….အွန်း….”
ဟု ပင် အသံထွက်နိုင်တော့သည်။ လင်းရော ထွန်းရောနှစ်ယောက်စလုံး ချွေးတွေပြန်နေကြသည်။
ထွန်း..လင်းခါးလေးကိုကိုင်ကာ ခပ်မြန်မြန်လေး စောင့်လိုက်သည်။
” စွပ်…စွပ်…ဖက်….ဖက်….ဗြစ်…ဖောက်…ဖောက်…”
” အွန့်….အွန့်…အင့်…အား…အ…”
” အိုး…ရှီး…အ…အင်း…အ…အ….”
ဟူသော အသားချင်းရိုက်ခက်သံနှင့် ညည်းသံတို့က ဝေဆာစွာထွက်ပေါ်လာကြသည်။
အချက် ၂၀ လောက်စောင့်ပြီးသောအခါ လင်း စောင့်နေတာကိုရပ်လိုက်ပြီး ထွန်းလီးကို မဖြုတ်သေးလဲ အမောဖြေရင်း ထွန်းကို အားရပါးရ နမ်းနေလိုက်သည်။ ထွန်းက လည်း အနမ်းကြမ်းတွေဖြင့် တုန့်ပြန်နမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ” ပလွတ်…” ခနဲ ထွန်းလီးကို ဖြုတ်လိုက်တော့ ထွန်းလီးက အရည်တွေ ရွဲကာ ထွက်လာသည်။
လင်းက ရှေ့က ဦးဆောင်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင်တက်ကာ မှောက်ရပ်အိပ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို စိကာ ဆင်းလိုက်သည်။
ထွန်းက လင်းပေါ့သို့ ဒူးထောက်ကာ ခွထိုက်လိုက်ပြီး လီးကို စအိုဝတေ့ကာ ထိုးသွင်းလိုက်တော့ ခြေထောက်စုထားတာကြောင့် နဂိုက ထက်ကြပ်ကာ စီးပိုင်စွာ ဝင်သွားသည်။ လီးတစ်ချောင်းလုံးကို စအို နံရံသား နုနုလေးတွေက တျောက်လျောက် ပွတ်ပြီး စုပ်စွဲသလိုဖြစ်နေတာကြောင့် အရသာက တူမတူအောင်ကောင်းလှသည်။ ထွန်း ကုတင်ကို လက်ထောက်ကာ ခါးကို အရှိန်မြင့်ပြီး ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ်မြန်မြန်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ လင်းကတော့ မွေ့ရာကို လက်က ကြစ်ကြစ်ပါအောင်စုတ်ကာ ညည်းနေသည်။
” ဖွတ်…ဖက်..ဖက်… ဖျောင်း…ဖျောင်း….ဖက်…ဖက်…”
” အ…အိုး…အ…အား….အ….”
” အား…ကောင်းလိုက်တာကွာ… အား…. အိုး….အင့်…အင့်…ကဲကွာ…ကဲ….”
” ဖက်…ဖကိ…ဗြစ်…ဖောက်…ဖောက်…ဖက် …ဖက်….”
စအို၏ ညှစ်အားက ကောင်းလွန်းတာကြောင့် ထွန်း ကြာကြာ မထိန်နိုင်တော့ ဘဲ တကိုယ်လုံး တဆက်ဆက် တုန်ကာ လီးက စအိုထဲတွင် ငေါက်ခနဲ ငေါက်ခနဲဖြစ်ကာပူနွေးသည့်လရည်တွေကို ဒရဟော ထုတ်လွတ်ပြီး လင်းပေါ်မှောက်ရက်ကျသွားသည်။
” အား…ကောင်းလိုက်တာလင်းရယ်… နောက်လာဦးမှာလား…”
” လင်းကတော့ အကို့ကိုစွဲနေပြီ… နောက်လည်း ဒီအချိန် ဒီလိုနေရာမှာ ဒီလိုထပ်စုံကြတာပေါ့…”
ဟုပြောကာ…. လင်းက ထွန်းလက်ခလယ်လေးကိုယူပြီးစုပ်လိုက်သည်။ ထွန်းကတော့ လင်းရဲ့ လည်တံလေးကို နမ်းရှိုက်ရင်းအမောဖြေနေလိုက်သည်။
ဒီနေ့ ဒီအခန်းလေးထဲမှာ သူတို့ ဘယ်နှစ်ချီလောက်ဖြစ်ကြမလဲဆိုတာ….
0 Comments