​တောင်​​ပေါ်သူ ရိုးသားတဲ့မျက်​နှာ

ကိုဇွဲ​ရေ…အကို့ကို AE ​ခေါ်​နေတယ်​
​အေး​ဟေ့ ရုံးမှာလား…
ဟုတ်​အကို ရုံးထဲမှာ…
ဂိမ်​း​ဆော့​နေရာမှထကာ အခန်​းတွင်​းမှ အပြင်​သို့ထွက်​လိုက်​သည်​။​ ​နေပြည်​​တော်​၏ ဇန်​နဝါရီလ ​နေ့လည်​ခင်​းတခုရဲ့​နေ​ရောင်​ခြည်​ဟာ ပူပြင်​းလွန်​းလှပါလား။ ​ဆောက်​လက်​စအ​ဆောက်​အဦကိုဖြတ်​လျှောက်​လာရင်​း လမ်​းမှာ​တွေ့တဲ့ JE ​လေးက
ကိုဇွဲ​ရေ ပင်​​လောင်​းတဲ့ ​ပြောသံကြားခဲ့တယ်​..
ဟုတ်​လား မသွားချင်​ဘူးကွာ ဒီချိန်​အရမ်​း​အေးမှာ…ဟို​နေ့က ကိုသိန်​းမြင်​့နဲ့ ဖုန်​းရတယ်​ အနှုတ်​ ၂ ဒီဂရီတဲ့ ​သေ​အောင်​​အေးမှာ..
အကိုက ရှမ်​းပြည်​နယ်​သားဖြစ်​ပြီး ​အေးတာ​ကြောက်​​နေလား​ဗျ…
မ​ကြောက်​ရင်​ မင်​းပါလိုက်​ခဲ့ကွာ…
မလိုက်​ဘူးအကို​ရေ ​ပြေးပြီ ဟားဟား.
ဆက်​​လျှောက်​လာရင်​း ရုံးခန်​း​ရှေ့​ရောက်​​တော့ AE က စာရွက်​​တွေတပုံကြီးကြားမှ ​ခေါင်​း​မော့ကြည်​့ကာ
​ဟေ့​ရောင်​ ဇွဲမာန်​ ဒီည​နေပင်​​လောင်​းသွားဖို့လုပ်​ ဟိုမှာမနိုင်​ဘူးဖြစ်​​နေတယ်​ အမိုးပိုင်​းဝင်​ရ​တော့မယ်​ မင်​းအဲ့တာသွားတာဝန်​ယူ…
ဟုတ်​ကဲ့ Drawing ​တွေက ထည်​့​ပေးလိုက်​မလား ဆရာ..
မ​ပေးလိုက်​​တော့ဘူး. ..ကိုသိန်​းမြင်​့ဆီမှာ soft copy ရှိတယ်​ ​​ေ​တောင်​းလိုက်​…
ဟုတ်​…
မင်​းဘာလိုဦးမလဲ …
ပိုက်​ဆံ..
​ဟေ့​ကောင်​​ချွေတာသုံး..
​ငွေကကျ​သေးတာမဟုတ်​ဘူး…
ဟုတ်​ဆရာ..ဒါဆို ကျ​နော်​သွားပြီဆရာ လိုတာရှိရင်​ ဖုန်​းဆက်​လိုက်​​လေ…

ည​နေ ၄ နာရီ​ကျော်​​တော့ ​တပ်​ကုန်​း ကင်​းသာလမ်​းခွဲအတိုင်​း ကား​လေးတစ်​စီး ပင်​​လောင်​းမြို့​လေးဆီသို့ ဦးတည်​​ပြေးလွှားလျက်​။ ည၈နာရီ​ကျော်​လျင်​ ဘာဆိုင်​မှမရှိ​တော့​သော ပင်​​လောင်​းမြို့အ​ကြောင်​းကိုအရင်​တခါကတည်​းကသိထားသဖြင်​့ ​​ပေါင်​း​လောင်​းတွင်​ ညစာစားရန်​ စဉ်​းစားရင်​း​မောင်​းနှင်​လာသည်​။ ​တောင်​​ပေါ်လမ်​း တ​ယောက်​​ထဲ ကား​မောင်​းရသူ​တွေအဖို့ အ​ဖော်​မွန်​ဖြစ်​တဲ့ စိုင်​းဆိုင်​​မောဝ်​ရဲ့ ​မြောက်​ပိုင်​းလမ်​း သီချင်​း​လေးက ကားထဲပျံ့လွင်​့လျက်​။

​တောင်​​ပေါ်သူ နန်​း​ပေး​လေး​ကော ကျ​နော်​ပါ ဆက်​လက်​ကြုံ​တွေ့လာမယ်​့ အဖြစ်​​တွေသိခဲ့ရရင်​……

မနက်​ site ရုံးထဲသွားကာ ကိုသိန်​းမြင်​့အတွက်​ ​နေပြည်​​တော်​မှပါလာ​သော မရိုးနိုင်​တဲ့လက်​​ဆောင်​ နန်​းစိန်​ကိတ်​နှင်​့ ပျဉ်​းမနားမျှစ်​ချဉ် ​ပေးကာ လုပ်​ငန်​းကိစ္စများ​ပြောဆိုပြီး မိမိအလုပ်​သမားအဖွဲ့​ရောက်​မလာ​သေးသဖြင်​့ အလုပ်​မရှိပဲ ​ယောင်​​ပေ​ပေဖြစ်​​နေသည်​။ ဟိုကြည်​့ဒီကြည်​့နှင်​့​ပေါ့။
ဟာ..ကိုဇွဲ ဘယ်​တုန်​းက​ရောက်​လဲ ..ညကလား
စကားသံဝဲဝဲဖြင်​့ လာနှုတ်​ဆက်​​သော ရှမ်​းတိုင်​းရင်​းသားကြီး ဦးစိုင်​း။
ဟုတ်​တယ်​ ဦးစိုင်​း ညက​ရောက်​တာ..
နင်​အဲ့တာဆို ညက ဘယ်​မှာအိပ်​လဲ…
ကားထဲမှာ​လေ …တည်​းခိုခန်​း​တွေက နှိုးမှမရတာ…
အိမ်​လာခဲ့ပြီး​ရောကွာ…
​နောက်​တ​ခေါက်​​ပေါ့ ဦးစိုင်​းရာ ..​
​အေး​အေး လာခဲ့…
ဟုတ်​..​စျေး​နေ့လားဒီ​နေ့ တို့ဟူး​နွေးသွားစားလိုက်​ဦးမယ်​​ဗျာ…
​အေး​အေး ဖြည်​းဖြည်​းသွား…

​နေ့ခင်​း​ရောက်​​တော့ ကိုသိန်​းမြင်​့နဲ့ ရုံးခန်​းမှာစကား​ပြောရင်​း
ကိုဇွဲရာ ပန်​းရံအဖွဲ့ အလုပ်​မနိုင်​ဘူးဖြစ်​​နေတယ်​ ထပ်​​ခေါ်တဲ့ ပန်​းရံအဖွဲ့ကလည်​း လာတာ သန်​လျက်​ကိုင်​​တွေကြီးပဲ ​နောက်​လိုက်​မပါဘူး …
ဒါများ အကိုကြီးရာ မြို့ထဲက ​ခေါ်ခိုင်​းလိုက်​​ပေါ့ …
လုပ်​တဲ့သူက ရှိဦးမှ​လေ…
ဟုတ်​တယ်​ ခဏ အကိုရာ ကျ​နော်​ ဦးစိုင်​းကို ရှာခိုင်​းကြည်​့မယ်​ ..
​အေး​..မေး​ပေးစမ်​းပါဦးကွာ..ဒါနဲ့ မင်​းအဖွဲ့​တွေ ဘယ်​ချိန်​​ရောက်​မလဲ ..
​ရောက်​​တော့မယ်​ အကို လိန်​းလီတံတား ​ကျော်​လာပြီလို့​ပြောတယ်​…
သူတို့လည်​း ကင်​းသာလမ်​းကပဲ တက်​လာတာလား…
ဟုတ်​…ကျ​နော်​ ဦးစိုင်​းဆီသွားဦးမယ်​​ဗျာ..
​အေး​အေး အ​ခြေ​နေ ပြန်​​ပြောဦး…
​
တွေ့ဆုံဖို့ကံကြမ္မာကို ကျ​နော်​ကိုတိုင်​ ဖန်​တီးခဲ့တာလား ကံကြမ္မာက ဖန်​တီးခဲ့တာလား နန်​း​ပေးရယ်​…

ကိုဇွဲ အားလုံး ၈ ​ယောက်​ရတယ်​ လိုရင်​ ထပ်​​ခေါ် လိုက်​ချင်​တဲ့ သူ​တွေရှိ​သေးတယ်​ ​စျေးဖိတ်​​နေ့​တော့ ပိုက်​ဆံရှင်​း​ပေးရမယ်​…
ဟုတ်​ကဲ့ နာမည်​စာရင်​း​ပေးထား​လေ..
ကျ​နော်​ ရုံးပို့ထား​ပေးမယ်​….
ဦးစိုင်​း​ရေး​ပေးလာ​သော အမည်​စာရင်​းကို လှမ်​းယူရင်​း အမှတ်​တမဲ့ကြည်​့လိုက်​မိ​တော့ နာမည်​တခုပဲ သတိထားမိလိုက်​သည်​။

နန်​း​ပေး တဲ့……

ဒီလိုနဲ့ကျ​နော့အဖွဲ့​ရောက်​လာပြီး ၄ ၅ ရက်​ အလုပ်​ရှုပ်​သွားခဲ့သည်​။လုပ်​ငန်​းအ​ခြေကျ ပုံမှန်​လည်​ပတ်​​တော့ တခါတရံကြီးကြပ်​စစ်​​ဆေး​ပေးရပြီး အချိန်​​တော်​​တော်​များများ အား​နေသဖြင်​့ site ထဲ ဟို​လျှောက်​ကြည်​့ ဒီ​လျှောက်​ကြည်​့နဲ့​လေ။ သတိထားမိတာက သူများနှင်​့မတူ အပြုံးချိုချို​လေးမှာ ပါးချိုင်​့​လေးတင်​ထားတဲ့ အပြုံးပိုင်​ရှင်​​လေး။ ဦးစိုင်​းဆီကပ်​ရပြီ ထိုအချိန်​က နာမည်​သိချင်​စိတ်​တခုထဲဖြစ်​​ကြောင်​း ကျ​နော့စိတ်​ ကျ​နော်​သိသည်​။
ဦးစိုင်​း ည​နေကျရင်​ ဆန်​ အရက်​ဝယ်​​ပေး​ဗျာ…
ဟာ..ရတယ်​​လေ ကိုဇွဲ ​ဒေဝသုခ ​သွေး​ဆေး​လေးနဲ့​သောက်​ ​ကောင်​းတယ်​…
ဟ ဘာ​ကောင်​းတာလဲ​ဗျ…
အကုန်​​ကောင်​းတယ်​ နင်​​သောက်​ကြည်​့ …​ရော့
လွယ်​အိတ်​ထဲမှ ဘူး​လေးထုတ်​ကာ အနီးရှိ​ရေ​နွေးပန်​းကန်​ထဲထည်​့ပြီး ကမ်​း​ပေးသည်​။
​သွေး​ဆေးထည်​့ပြီးသား ​မော့ချလိုက်​..
ချပြီ​ဗျာ…
အရက်​၏ပူခါး​သော အရသာနှင်​့​သွေး​ဆေး၏ ချို​သောအရသာ​ပေါင်​းစပ်​ပြီး လည်​​ချောင်​းတ​လျှောက်​ပူဆင်​းပြီး နားရွက်​​ဖျား​တွေ ပူထူကုန်​သည်​။
​ကောင်​းတယ်​ ဦးစိုင်​းရာ ည​နေကျ အဲ့​ဆေးပါဝယ်​ခဲ့…
​အေးပါ​ ​ကောင်​​လေး ပြီးမှ ဒုက္ခ​ရောက်​​နေမှာ မြင်​​ယောင်​​သေးတယ်​ နင့်​့မိန်​းမလဲ မပါဘူး ဟားဟားဟား…
မတတ်​နိုင်​ဘူး လက်​သမားလုပ်​တာ​ပေါ့ ဦးစိုင်​းရာ…ဟားဟား
ဦးစိုင်​းကို​မေးမလို့ အဲ့တစ်​​ယောက်​က ဘယ်​သူလဲ​ဗျ…
ဟိုက အုတ်​ခဲရွက်​လာတဲ့တ​ယောက်​လား …
ဟုတ်​ဘူး​လေ သူ့​ဘေးက ​ရေပုံး​ဆေး​နေတဲ့တစ်​​ယောက်​…
ဟားဟားဟား ​ကောင်​​လေး နင်​​နော်​…
​ပြောပြပါ​ဗျ…
သူက ​နန်​း​ပေးတဲ့ ……ပအိုဝ်​့မ​လေး
​​ေဩာ်​ ဟုတ်​…
ဘာလဲ ကိုဇွဲ ငါသိတယ်​​နော်​ သူက အပျို​လေး​နော်​ ၁၈ ​ကျော်​​လေးရှိ​သေးတယ်​…
ဟုတ်​ကဲ့ပါ​ဗျ ဘာမှမလုပ်​ပါဘူး ဒီတိုင်​း​မေးကြည်​့တာပါ..
​မေးမ​နေနဲ့ သွားနှုတ်​ဆက်​လိုက်​ ​ခွေရက်​နာ လို့
ဘာလဲ ​ခွေရက်​နာ က
မင်္ဂလာပါ လို့​လေ
ဟုတ်​လို့လား
ဟုတ်​ပါတယ်​ဟ နင်​ငါ့ကို မယုံဘူးလား
ယုံပါတယ်​ ဦးစိုင်​းရဲ့
သွားသွား နှုတ်​ဆက်​လိုက်​
ဟုတ်​ကဲ့ မဟုတ်​ရင်​ ​တွေ့မယ်​
​အေးပါ ​နောက်​မှ ​ကျေးဇူးတင်​မ​နေနဲ့
ဦးစိုင်​း အ​ပြော​ကြောင်​့ သိပ်​မသင်​ကာချင်​​တော့။ ဒါ​ပေမယ်​့လဲ ကျ​နော်ဆွဲအားတခု​ကြောင်​့ နန်​း​ပေးတို့ အနား​ရောက်​သွားသည်​။ ကျ​နော်​လည်​း သူတို့ ၃ ​ယောက်​ရပ​်​​နေတာကို ခပ်​တည်​တည်​နှင်​့ ​ခွေရက်​နာ ဟု နှုတ်​ဆက်​လိုက်​​တော့ တခွိခွိနှင်​့ ရီကြကုန်​ပြီ။ ​သေချာပြီ ဦးစိုင်​း ကျပ်​လိုက်​ပြီ။ သူတို့ထဲမှ ခပ်​စွာစွာတ​ယောက်​က စကားသံဝဲဝဲ​လေးနှင်​့
ဆရာရဲ့ ​ခွေရက်​နာက အကုန်​လုံးကို မ​ပြောရဘူး​လေ …ဘယ်​သူ့ကို​ပြောတာလဲ…
​ဟမ်​ ​ခွေရက်​နာ ဆိုတာ ဘာလဲ …
ဆရာ့ကို ဘယ်​သူသင်​​ပေးလိုက်​တာလဲ …
ဦးစိုင်​း​လေ..
သူတို့သုံး​ယောက်​လုံး ဦးစိုင်​းကို ပအိုဝ်​့လို လှန်​း​အော်​​ပြောကြသည်​။ ဦးစိုင်​းလည်​း ဘာပြန်​​ပြောလိုက်​သည်​ နားမလည်​ မြင်​လိုက်​ရတာက နန်​း​ပေး မျက်​နှာ​လေးရဲသွားသည်​။
ခုနက တ​ယောက်​ကပင်​
ဆရာက နန်​​ပေးကို​ပြောတာတဲ့ ဦးစိုင်​းက​ပြောတယ်​…
နန်​း​ပေး နင်​​နေခဲ့ ငါတို့သွားပြီ…
မ​နေခဲ့ပါဘူး..ငါလည်​းလိုက်​မယ်​…
​ပြော​ပြောဆိုဆိုနှင်​့ ထွက်​​ပြေးသွားခဲ့​သော နန်​း​ပေး။

​ပထမဆုံး​တွေ့ဆုံမှုကို အ​ရောင်​​ပြောင်​း​ပေးခဲ့တဲ့ ဦးစိုင်​းကို ကျ​နော်​ အပြစ်​မတင်​ခဲ့​ပေမယ်​့….

အလုပ်​များ​နေရင်​ သတိမထားမိ​ပေမယ်​့ ကျ​နော့အနားကဖြတ်​သွားတိုင်​း​ကြွေကျလာတဲ့ အပြုံးပွင်​့​လေး​တွေကို မသိစိတ်​က​ကောက်​ယူထားခဲ့မိသည်​။ ရက်​အနည်​းငယ်​ကြာ​တော့ မ​တွေ့ရင်​ ​တွေ့​အောင်​ရှာ​နေမိသည်​့ ကျ​နော့ကို သူက ပုန်​း​နေတတ်​သည်​။ ​တွေ့ပြန်​​တော့လည်​း ပြုံးပြရင်​းထွက်​​ပြေးသွားသည်​။ မဖြစ်​သင်​့မှန်​းသိ​ပေမယ်​့ သူ့အပြုံး​တွေမှာ ကျ​နော်​စီး​မျောနစ်​ဝင်​​နေပြီ​လေ။ ဘာရယ်​မဟုတ်​ သီချင်​းထဖွင်​့လိုက်​မိသည်​။ စိုင်​းဆိုင်​​မောဝ်​ရဲ့ တရွာသားနဲ့ ပဝါပါး။ ​တောင်​​ပေါ်သူ ရ်ိုးသားတဲ့မျက်​နှာ ဆိုတဲ့စာသား​လေး​ကို သ​ဘောကျလို့​လေ။တစ်​ည​နေ အလုပ်​သိမ်​းချိန်​ ​ကျ​နော်​လည်​း အ​ပေါ်ထပ်​မှဆင်​းလာ သူတို့လည်​း အပြန်​နှင်​့ ​လှေကားနားမှာ​တွေ့ကြ​တော့
ဆရာ အိမ်​လိုက်​လည်​​လေ…
ဟုတ်​ကဲ့ လာလည်​ချင်​ပါတယ်​…
လာ​လေ ဆရာရဲ့ ….
​နောက်​​နေ့ကျလာခဲ့မယ်​…
ဒါနဲ့ မှတ်​ပုံတင်​ထဲက နာမည်​ကလဲ နန်​း​ပေးပဲလား…
မဟုတ်​ပါဘူး ဆရာကလည်​း နန်​း​ပေးက အ​မေက​ခေါ်ရင်​ အကုန်​လိုက်​​ခေါ်​နေကြတာ…နာမည်​ရင်​းက သန္တာဖြူ ပါ..
​​ေဩာ်​ သန္တာဖြူ ဟုတ်​လား…
ဟုတ်​ကဲ့ သွားပြီဆရာ သူများ​တွေ အ​ဝေးကြီး​ရောက်​ကုန်​ပြီ…
ထုံးစံအတိုင်​း ​ပြောရင်​း ထွက်​​ပြေးသွား​သော နန်​း​ပေး​လေးအား ​ငေးကြည်​့လျက်​ တဖြည်​းဖြည်​း​ဝေးသွားသည်​။

နီးပြီးရင်​​ဝေးကြရမှာ အဲ့ဒီအချိန်​က ကျ​နော်​ဘာ​ကြောင့်​့နားမလည်​ခဲ့ရတာလဲ…..

တစ်​ရက်​ အ​ပေါ်ထပ်ကိုတက်​လာတုန်​း ​ကောင်​မ​လေးတ​ယောက်​က အနားလာပြီး စာရွက်​ပိုင်​း​လေး​ပေးသွားသည်​။ ဖတ်​ကြည်​့လိုက်​​တော့ ဖုန်​းနံပါတ်​​လေးတခု။
ဒါဘယ်​သူ့ဖုန်​းနံပါတ်​လဲ…
နန်​း​ပေးဖုန်​း​လေဆရာ…ဆရာလိုချင်​မလားလို့ ဟိဟိ…
​ကျေးဇူးပါ​ဗျာ…ဖုန်​း​ခေါ်ပြီး ဘာ​ပြောရမလဲမသိပါဘူး ဒါ​ပေမယ်​့ ကျ​နော်​သိမ်​းထားလိုက်​ပါ့မယ်​…
ထိုစဉ်​ အ​ပေါ်ထပ်​မှ..
ဟဲ့ မာဆလာသွားယူတဲ့က​လေးမ ကြာလှချည်​လားဟ…
ဆရာ ဟိုမှာ​အော်​​နေပြီ သမီးသွားပြီ …
အင်​း…​ယောင်​​တောင်​​တောင်​ဖြင်​့ စာရွက်​ပိုင်​း​လေးကို ​ငေးကြည်​့မိ​နေသည်​။
0925xxxxxxx….
​ဖုန်​း​ခေါ်ကြည်​့လိုက်​​တော့ စက်​ပိတ်​ထားသည်​။ ဒီလိုနှင်​့ ​တွေ့ရင်​ပြုံးပြ မ​တွေ့ရင်​ လိုက်​ရှာဖြင်​့ အချိန်​များကုန်​ဆုံးပြီး အလုပ်​သိမ်​းခဲ့ပြန်​သည်​။ ည​နေ​၆နာရီ​ကျော်​​တော့ အ​အေးဒဏ်​ကို အံတုရန်​ဟူ​သောအ​ကြောင်​းပြချက်​ဖြင်​့ ဦးစိုင်​းဝယ်​ပို့​ပေးထား​သော ဆန်​အရက်​နှင်​့ ​သွေး​ဆေးကို​ရောစပ်​ကာ တို့ဟူး​ခေါက်​​ကြော်​​လေးနှင်​့ အရသာခံ​နေချိန်​ ဖုန်​းဝင်​လာသည်​။
ဟိုက်​ နန်​း​ပေးတဲ့ဟ…
ဟယ်​လို…
ဟုတ်​ကဲ့ရှင်​့ ဖုန်​း​ခေါ်ထားတာ​တွေ့လို့ ပြန်​​ခေါ်တာရှင်​့ …​နေ့ခင်​းက အလုပ်​ထဲမှာ မလို့ပိတ်​ထားတာပါရှင်​့ …
ဖုန်​းစပီကာမှထွက်​​နေ​သော အသံ​ဝဲဝဲ​လေးကို နား​ထောင်​ရင်​း
နန်​း​ပေး​လား….ဟု​မေးလိုက်​သည်​။
ဟုတ်​ကဲ့ရှင်​့ ဘယ်​သူလဲမသိဘူးရှင်​့….
ကျ​နော်​ပါ ကိုဇွဲပါ…
​ေဩာ်​ …ဆရာ ဟုတ်​​ပြော​လေ ဆရာ…
ဘာမှမဟုတ်​ပါဘူး..ဒီတိုင်​း​ခေါ်ကြည်​့တာပါ…
ဟုတ်​ ​ခေါ်ပါ နန်​း​ပေးလည်​းပြန်​​ခေါ်မှာ​နော်​…
​ခေါ်​ပေါ့နန်​း​ပေးရဲ့…
ဒါပဲ​လေ ဆရာ နန်​း​ပေး​ရေချိုးဦးမယ်​ ​ရေ​နွေးကျိုထားတာ ဆူ​နေပြီ…
အင်​း မြန်​မြန်​ချိုးဦး အ​အေးမိဦးမယ်​…
ဟုတ်​ကဲ့ရှင်​့…
ခဏ နန်​း​ပေး ဟို​နေ့က ဦးစိုင်​းသင်​​ပေးတဲ့ ​ခွေရက်​နာဆိုတာ ဘာကို​ပြောတာလဲ ….
အာ…ဆရာကလဲ…တကယ်​မသိဘူးလား…
မသိလို့​မေးတာ​ပေါ့…
နင်​့ကိုငါချစ်​တယ်​လို့​ပြောတာ…
​ပြောပြီး ဖုန်​းချသွားသည်​။ ထင်​​တော့ထင်​သား ဦးစိုင်​း​ပေါက်​ကရလုပ်​ပြီ။ ဒီလိုနဲ့ ည ၈ နာရီ​ကျော်​​တော့ ဖုန်​းထပ်​ဝင်​လာသည်​။ နန်​း​ပေးပါပဲ။
ဟယ်​လို ဆရာ နန်​း​ပေး​ဆေးရုံ​ရောက်​​နေတယ်​…အမသား​လေးဝမ်​း​လျှောလို့ …
ဟင်​ ဟုတ်​လား သက်​သာလား ​ရောက်​တာကြာပြီလား…
သက်​သာတယ်​ဆရာ ​သူတို့က​ဆေးသွင်​း​ပေးထားတယ်​…နန်​း​ပေး ဘာမှမစားရ​သေးလို့ မုန်​့လိုက်​​ကျွေး​လေ..
ဟမ်​ ၈ နာရီ​ကျော်​​နေပြီ ဘာဆိုင်​ရှိ​တော့မှာလဲဟ…
တဆိုင်​ဆိုင်​​တော့ရှိမှာ​ပေါ့ ဆရာကလည်​း…
​အင်​း အခုထွက်​လာမယ်​​လေ အ​ရှေ့က ထွက်​​စောင်​့​နေ..
ဟုတ်​..
အနည်​းငယ်​​ထွေ​နေချိန်​ ကား​သော့ကရှာရ​သေးသည်​။ကား​မောင်​းရင်​း​ဆေးရုံ​ရှေ့​ရောက်​​တော့ ​တွေ့ပါပြီ ဟိုမှာ အ​နွေး​ခေါင်​းစွပ်​​လေးနဲ့ ဆွယ်​တာ​လေးနဲ့ ရပ်​​စောင်​့​နေ​သော ​ကောင်​မ​လေး။
လာ​လေ နန်​း​ပေး တက်​ …အ​ရှေ့ဖက်​ကိုလာခဲ့…
ဟုတ်​
ဘာစားမလဲ…
ဘာဆိုင်​ရှိလဲပဲ အရင်​ရှာပါ အကိုရာ…
ဟမ်​ အကိုလို့​ခေါ်တာ..
ဟုတ်​တယ်​​လေ မ​ခေါ်ရဘူးလား..
​ခေါ်ပါ ရပါတယ်​..
​တောင်​ဘက်​သွားကြည်​့ရ​အောင်​ ဘာဆိုင်​​တွေများရှိဦးမလဲမသိဘူး..
ဟုတ်​အကို သွား​လေ…

ကား​မောင်​းရင်​း​​လှည်​့ကြည်​့လိုက်​​တော့ သူကလည်​းပြန်​ပြုံးပြသည်​။ မပြုံးပြပါနဲ့လားနန်​းရယ်​။ ငါ့စိတ်​​တွေ ယိုင်​​နေပြီ။
နန်​း ဘာဆိုင်မှ​လည်​းမရှိ​တော့ဘူးကွာ…
အင်​း​လေ ဘယ်​တတ်​နိုင်​မလဲ..
အိမ်​​ရောက်​မှပဲစား​တော့မယ်​..
နန်​း ​ခွေရက်​နာဆိုတာ နင်​့ကိုငါချစ်​တယ်​လို့​ပြောတာ တကယ်​လား..
တကယ်​​ပေါ့ အကိုရ..
အကို့ကို ချစ်​တယ်​ဆိုရင်​​ကော …
​ခွေရက်​နာ ​ဝေ တဲ့…​
ဒါဆို အကိုကလည်​း ​ခွေရက်​နာ ​နော်​မူလို့ ပြန်​​ပြောမှာ​ပေါ့…
အာ…အကိုကလည်​း..ဘာ​တွေလာ​ပြော​နေတာလဲ ..
မသိဘူး​လေ နန်​းရှင်​းပြမှသိမှာ​ပေါ့…
​မောင်​းရင်​းနဲ့ မြို့ပြင်​ကို​ရောက်​လာ​တော့ ​နေပြည်​​တော်​ဘက်​ဆင်​းတဲ့လမ်​းထဲ​မောင်​းသွားလိုက်​သည်​။ လမ်​း​ဘေးတ​နေရာတွင်​ ကားရပ်​လိုက်​ပြီး နန်​းလက်​က​လေး​တွေကို ဆုပ်​ကိုင်​လိုက်​သည်​။ ​အေးစက်​လို့။
ဟာ လက်​​တွေ​အေး​နေပါလား..လာ ကိုင်​ထား​ပေးမယ်​ ..
လူလည်​ကြီး ကိုင်​ချင်​ ကိုင်​ချင်​မ​ပြောဘူး…
လက်​က​လေးဆွဲယူလိုက်​​တော့ အလိုက်​သင်​့​လေး​စောင်​းပါလာသည်​။ကျ​နော့ပခုံး​ပေါ် ​ခေါင်​း​လေးမှီပြီး​မော့ကြည်​့လာ​တော့ စိတ်​မထိန်​းနိုင်​ပဲ နဖူး​လေးကို နမ်​းလိုက်​သည်​။ ထိုမှတဆင်​့ ပါးပြင်​ရဲရဲ​လေး။ ပြီး​တော့ နှုတ်​ခမ်​း​ထွေး​ထွေး​လေး။ ကိုင်​ထားတဲ့လက်​ကိုလွှတ်​လိုက်​ပြီး ပါးနှစ်​ဘက်​ကို ဆွဲယူကာ နှုတ်​ခမ်​း​လေးငုံနမ်​းလိုက်​​တော့ ကျ​နော်​့ကို တင်​းတင်​းကြပ်​ကြပ်​တိုးဖက်​လာသည်​။ ကျ​တော်​လည်​း လည်​ပင်​း​လေး ထိန်​းဖက်​ရင်​း ခါး​လေးသို့လက်​တဘက်​ဖြင်​့ ဖက်​ကာ ဆွဲကပ်​လိုက်​​တော့ ဂီယာတံက သူ့ခါးကို​ထောက်​​နေသဖြင်​့ ရီကြရ​သေးသည်​။
လာပြန်​နမ်​းမယ်​ …
လာပါဘူး အကိုက အရမ်​းပဲ ..
လာပါ ဒီတခါ…
​ပြောလည်​း​ပြော သူ့ခါး​လေးကိုဆွဲဖက်​ရင်​း လက်​တဖက်​က အ​နွေးထည်​​ပေါ်မှ နန်​းရဲ့ နို့အုံ​ပေါ်ကို အသာယာဆုပ်​ကိုင်​လိုက်​သည်​။ နှုတ်​ခမ်​း​လေး​တွေ ကို​တော့ အနမ်​းဖြင်​့ဆက်​​ပေးထားလိုက်​သည်​။ ​ကော့တက်​လာ​သော နန်​းရဲ့ရင်​သား​တွေကို အ​နွေးထည်​​အောက်​မှ ​ပြောင်​းပြီး ဆုပ်​ကိုင်​ကာ လည်​ပင်​း​လေးသို့ ဖွဖွနမ်​း​ပေးလိုက်​​တော့ သူကလည်​း ကျ​နော့​ခေါင်​းကို အတင်​းဖက်​ထားသည်​။ အ​နွေးထည်​နှင်​့​အောက်​က အကျ်​ီကိုလှန်​တင်​လိုက်​ပြီး ​ခေါင်​းကိုနိမ်​့ခါ နန်​းရဲ့ ဖွံ့ထွားလှ​သော နို့​တွေကို လက်​ဖြင်​့ အသာကိုင်​ပြီး နို့သီး​ခေါင်​း​လေး​တွေကို လျှာဖြင်​့လှိမ်​့ကစား​ပေးလိုက်​သည်​။ နန်​းက ကျ​နော်​​ခေါင်​းကို အတင်​းဆွဲ​မော့ပြီး နှုတ်​ခမ်​း​တွေကိုစုပ်​နမ်​းရင်​း လျှာ​လေးကို ကျ​နော့ပါးစပ်​ထဲထိုးထည်​့ကစား​နေသည်​။ကျ​နော်​လည်​းနန်​းရဲ့လျှာ​လေးကိုစုပ်​ပြီး လျှာချင်​းစီးချင်​းထိုး​ပေးလိုက်​သည်​။ကျ​နော့လက်​​တွေက​တော့ နန်​းရဲ့နို့​တွေ​ပေါ်မှာ နို့သီး​ခေါင်​း​လေး​တွေ အသာ​ချေ​ပေးလိုက်​ ဆုပ်​ကိုင်​​ပေးလိုက်​နှင်​့။ နန်​းရဲ့လက်​​တွေက ကျ​နော့လည်​ပင်​းကိုဖက်​ထားရာမှ ခါးကို​ပြောင်​းဖက်​လိုက်​သည်​။ ကျ​နော်​လည်​း နန်​းရဲ့လက်​တဘက်​ကိုယူပြီး ​ဘောင်​းဘီထဲထည်​့​ပေးလိုက်​သည်​။ တွန်​့ဆုတ်​​နေ​သော နန်​းရဲ့လက်​က​လေးက စူးစမ်​း​သော သ​ဘောဖြင်​့မရဲတရဲ ကိုင်​ကြည်​့သည်​။
အီး…မာ​တောင်​​နေတာပဲ အကြီးကြီး…အကို.
ဦးစိုင်​း​ပြောတဲ့အကုန်​​ကောင်​းတယ်​ဆိုတာ ဒါလားပြန်​​မေးကြည်​့ရမည်​။
ကိုင်​ထား​လေ နန်​း…
ကိုင်​ထားတာပဲ​လေ…
ဆုပ်​ကိုင်​ထားကွာ…
ဟုတ်​…
အား……တအားမညှစ်​နဲ့​လေ..
သိဘူး​လေ ကိုရ..
အင်​့ ဒီလို​လေး​ပြောတာ…
နန်​းရဲ့ လက်​က​လေး​တွေကိုကိုင်​ပြီး အထက်​​အောက်​ကစားနည်​း​လေးသင်​​ပေးလိုက်​​တော့ တတ်​လွယ်​သည်​။
အား…နန်​းရယ်​..
ကျ​နော့လက်​ကို နန်​းရဲ့ပြေ​လျော့​နေ​သော လုံချည်​အတွင်​းထည်​့လိုက်​သည်​။ နန်​းရဲ့ ​ပေါင်​ကြားကို အုပ်​ကိုင်​လိုက်​​တော့ ​ဘောင်​းဘီ​လေးရွှဲ​နေပြီ။ သူလည်​းမရှက်​​တော့ပဲ ​ပေါင်​ကိုကား​ပေးရင်​း လုံချည်​ကို ​အောက်​​လျောချလိုက်​သည်​။ နန်​းရဲ့ ဖင်​ကြီး​တွေကိုပွတ်​ရင်​း ​ဘောင်​းဘီ​လေးကိုလိပ်​ချွတ်​လိုက်​သည်​။ ဖင်​​လေးအသာကြွ​ပေး​သောနန်​းကို နို့​တွေစို့ပြီး နန်​းရဲ့ အစိ​လေးကို လက်​ခလယ်​နှင်​့​ချေ​ပေးလိုက်​​တော့ ကျ​နော့ကို အတင်​းဖက်​ခါ ညဉ်​း​နေ​တော့သည်​။ ကျ​နော်​လည်​း နို့​တွေကို​ဆော့ရင်​း နန်​းရဲ့အထဲသို့ လက်​ခလယ်​ထိုးထည်​့ပြီး ဂျီစ​ပေါ့ကို ကစား​ပေးလိုက်​သည်​။ တဆတ်​ဆတ်​တုန်​ခါပြီး အ​ရေ​တွေအိုင်​သည်​အထိ လက်​နှင်​့ပါးစပ်​ကို ဟန်​ချက်​ညီစွာ ကစား​ပေးလိုက်​သည်​။ နန်​းတ​ယောက်​​ကော့ပျံလန်​ပြီး ​လောကကြီးနှင်​့ခဏ အဆက်​ပြတ်​သွားသည်​။ နန်​းရဲ့ပါး​လေး​တွေနမ်​းပြီး နှုတ်​ခမ်​း​လေးကိုစုပ်​နမ်​းလိုက်​​တော့ နန်​းတ​ယေညက်​ ရှက်​ပြုံး​လေးဖြင်​့ ..
ကိုက အရမ်​းပဲကွာ…ထိုင်​ခုံ​တွေရွှဲကုန်​ပြီ…
​နောက်​​နေ့​လျှော်​လိုက်​မှာ​ပေါ့ နန်​းရဲ့…
လာ ပြန်​ကိုင်​ထား …
အယ်​ မာ​နေတုန်​းပဲ ..
နန်​း…စုပ်​​ပေးကွာ..
အာ..မစုပ်​တတ်​ပါဘူး..
စုပ်​တတ်​သလိုစုပ်​ကွာ..
အင်​း..ဒီဘက်​နဲနဲတိုး..
မစုပ်​တတ်​ စုပ်​တတ်​ဖြင်​့ ကျ​နော့ကို စုပ်​​ပေး​နေ​သော နန်​းရဲ့ ​ခေါင်​း​လေးကိုကိုင်​ပြီး သူလုပ်​​ပေးသမျှငြိမ်​ခံ​နေလိုက်​သည်​။
ပြွတ်​ ပြွတ်​ ..
အ…ကို မရ​သေးဘူးလားကွာ ပါး​တွေ​ညောင်​း​နေပြီ…
ရ​တော့မှာပါ နန်​းရဲ့ ထွက်​​တော့မယ်​ ..
အွန်​း …ပြွတ်​ပြွတ်​..
အား…နန်​း …ထွက်​​တော့မယ်​ စုပ်​ စုပ်​ …
အား….
နန်​းရဲ့ပါးစပ်​ထဲ ထွက်​ကုန်​သည်​။ နန်​းလည်​း လည်​​ချောင်​းထဲအထိ ပန်​းဝင်​လာ​သော အ​ရေများ​ကြောင်​့ သီးကုန်​သည်​။
အဟွတ်​ ..ဟွတ်​..
​ခေါင်​းက​တော့ အနိမ်​့မြင်​့လုပ်​ရင်​း တာဝန်​​တော့မပျက်​ အ​ရေများကုန်​သည်​အထိ စုပ်​​ပေး​နေသည်​။ နန်​းရဲ့​ခေါင်​း​လေးကိုဆွဲမလိုက်​သည်​။
​မောလိုက်​တာ ကိုရာ…​ညောင်​းသွားတာပဲ..
ဟင်​ ..နန်​း. အ​ရေ​တွေ​ကော
မျိုချလိုက်​ပြီ​လေ ​ထွေးပစ်​ရမှာ နှ​မျောလို့…​ရေဘူး​ပေးဦး ​မောလိုက်​တာ..
ကျ​နော်​လည်​း နန်​းကို အထူးအဆန်​းလိုကြည်​့​နေမိသည်​။​ရေကို​မော့​သောက်​လိုက်​ပြီး
ကို အဲ့လိုမကြည်​့နဲ့ကွာ..ဆိုပြီး လည်​ပင်​းကိုဖက်​ကာ ပါး​တွေကိုနမ်​းရင်​​ …
ကိုရယ်​ ဘာလို့ မိန်​းမရှိ​နေရတာလဲဟင်​..
​နော်​မူ ဘယ်​လိုလုပ်​ရမလဲ ကိုရယ်​…ကို့ကို ​နော်​မူ အရမ်​းချစ်​တာ..
​ပြောရင်​းနဲ့ နန်​း​လေး ကျ​နော့ကို ဖက်​ပြီး ငို​နေပြီ။ ကျ​နော်​လည်​းတိတ်​ဆိတ်​စွာဖြင်​့ ​နန်​းရဲ့​ကျောလေးကို သိုင်​းဖက်​ပြီး ​ခေါင်​း​လေးကို ပွတ်​​ပေးရင်​း ဆံပင်​များကိုနမ်​း​နေမိသည်​။ ထို​နေ့မှစ၍ …
ကျ​နော်​တို့ ခရီးဆုံးသို့ အကြိမ်​ကြိမ်​​ရောက်​ရှိခဲ့ကြပြီး သံ​ယောဇဉ်​​တွေလည်​းခိုင်​မာလာခဲ့ကြသည်​။ တာဝန်​​တွေပြီး၍ ​နေပြည်​​တော်​သို့ ပြန်​လာ​တော့လည်​း အဆက်​သွယ်​မပြတ်​ခဲ့ကြ။

၄ လပ်ိုင်​းကုန်​ ၅ လပိုင်​းအစ …နန်​းဆီမှ ဖုန်​းဝင်​လာသည်​။
ကို ​နော်​မူ ​နေပြည်​​တော်​လာခဲ့မယ်​…ကားဂိတ်​လာကြို​နော်​…ဘာမှမ​မေးနဲ့ အဲ့​ရောက်​မှ​ပြောမယ်​…
အင်​း အင်​း..ဘယ်​ချိန်​ထွက်​လာမှာလဲ
ခုကား​ပေါ်​ရောက်​​နေပြီ …​ရောက်​ရင်​ ဖုန်​းဆက်​လိုက်​မယ်​​လေ..
အင်​းပါ..ဖုန်​း​ခေါ်လိုက်​​နော်​…
ဟုတ်​..
ကျ​နော်​လည်​းအ​တွေး​ပေါင်​းများစွာဖြင်​့ ဘာကိုစိုးရိမ်​မိမှန်​းမသိပဲ စိုးရိမ်​လာသည်​။ နန်​းဘာများဖြစ်​လို့လဲ။ ည​နေ​ရောက်​​တော့ မြို့မ​စျေးကားဂိတ်​တွင်​ သွား​စောင်​့ကြို ပြီးအခန်​းသို့​ခေါ်လာလိုက်​သည်​။
​ရောက်​​ရောက်​ချင်​း အလွမ်​းသယ်​ နမ်​းရှုတ်​ကြပြီး ​နန်​းက ​ရေသွားချိုး​တော့သည်​။ ကျ​နော်​လည်​း သိချင်​စိတ်​ကများ​နေသည်​။ ဘာများဖြစ်​လဲမသိ ။ နန်​းကိုကြည်​့​တော့လည်​း ​အေး​အေး​ဆေး​ဆေးပင်​။ ဘယ်​လိုနားလည်​ရမလဲမသိ​။ နန်​းယူလာ​ပေး​သော ဆန်​အရက်​ထဲ ​ဒေဝသုခ​သွေး​ဆေးထည်​့ပြီး ​သောက်​ချလိုက်​သည်​။ ခဏကြာ​တော့ နန်​း​ရေချိုးခန်​းထဲက ထွက်​လာသည်​။ ဆံပင်​​တွေကိုသုတ်​ရင်​း
ခုမှ​နေလိုရ​တော့တယ် ​ကိုရယ်​ ​နေပြည်​​တော်​ကြီးက ပူလိုက်​တာ…
အင်​း​ပေါ့ ​နော်​မူရဲ့ ​နော်​မူတို့ဆီနဲ့​တော့ ဘယ်​တူမလဲ ..​ပြောပြပါသငီး ဘယ်​က ဘယ်​လို အ​ရေးတကြီးနဲ့ ထွက်​လာရတာလဲ…
ဘားမှမဝုတ်​ပါဘူး ကိုရာ..ဒီလိုပဲ ​တွေ့ချင်​လို့ ထွက်​လာခဲ့တာ ကျန်​တာဘာမှမရှိဘူး ..​​နော်​မူ့ကို လာနမ်​း​ပေးကွာ ကို့ကို ​နော်​မူ အရမ်​းလွမ်​း​နေတာ..
​ပြော​ပြောဆိုဆိုပင်​ ကျ​နော့​ပေါ်လာထိုင်​ပြီး လည်​ပင်​း​တွေဖက်​ကာ နမ်​း​တော့သည်​။ ကျ​နော်​လည်​း ​နန်​းရဲ့ခါးမှ တံဘက်​ကိုဖြည်​ချလိုက်​ပြီးနို့​တွေကို ဆုပ်​ကိုင်​ရင်​း ကျ​နော်​့ကို ခွထိုင်​​စေလိုက်​သည်​။ နှုတ်​ခမ်​း​တွေကိုနမ်​းရင်​း နန်​းရဲ့ ဖင်​ကြီး​တွေကို ပွတ်​​ပေး​နေလိုက်​သည်​။ နန်​းက ကျ​နော့ကိုဆွဲထူပြီး အဝတ်​စား​တွေချွတ်​​ပေးပြီး ဒူး​ထောက်​ကာ သူ့ရဲ့အလွမ်​း​တွေကို လျှာဖြင်​့ သက်​​သေပြ​တော့သည်​။ နန်​းအားဆွဲမ ​ပွေ့ချီပြီး ကုတင်​​ပေါ်တင်​ကာ နန်​းရဲ့ စဖုတ်​​လေးနှင်​့ အစိ​လေးကို လက်​နှင်​့ သာသာ ပွတ်​​ပေးကာနို့​တွေကို စို့​ပေး​နေလိုက်​သည်​။ နန်​းလည်​း နို့​တွေ​ကော့​ပေးလိုက်​ ​ပေါက်​​တွေကားကာ စဖုတ်​​လေး​ကော့​ပေးလိုက်​နှင်​့ ​အော်​ဟစ်​​နေသည်​။
အား ကို ​ကောင်​းတယ်​ စို့ကွာ ..တအားစို့ ကြိုက်​တယ်​ ကို လုပ်​​ပေးတာ အကုန်​ကြိုက်​တယ်​ ပွတ်​ပွတ်​ စဖုတ်​​လေးလဲ ပွတ်​​ပေး အစိကို မ​ချေနဲ့​တော့ကွာ ​နော်​မူ မခံနိုင်​​တော့ဘူး..အား..
ကို တအားစို့ကွာ…​နော်​မူကို ဟိုး အမြင်​့ကြီး​ရောက်​​အောင်​ လုပ်​​ပေး​နော်​…အား..ကို လိုး​တော့ ..​နော်​မူ့ကို လိုး​ပေး​တော့ မရ​တော့ဘူး
ကို့လီး ထိုးထည်​့ပြီး လိုး​တော့…
အာ…ယက်​​ပေးဦးမယ်​​လေ…
မယက်​နဲ့​တော့ လိုး​တော့ကွာ ​နော်​မူ မရ​တော့ဘူး…
အင်​းပါ..
လီးဖြင်​့ အစိ​လေးကို ထိုးဆွလိုက်​ပြီး ​နန်​းရဲ့ အဖုတ်​​လေးထဲ တထစ်​ချင်​း သွင်​းရင်​း တဖြည်​းဖြည်​း ​ဆောင်​့လိုး​ပေးလိုက်​သည်​။ ဒီလိုနဲ့ ​နည်းမျိုးစုံဖြင်​့ ချစ်​ကြ လည်​ကြ ​​စျေးဝယ်​လိုက်​ ဟင်​းချက်​လိုက်​နှင်​့ နှစ်​ရက်​ အတူ​ပျော်​ခဲ့ကြပြီး ပြန်​ရမယ်​့မနက်​ ထူးဆမ်​း စွာပင်​​ နန်​းက ကျ​နော့ကို ဖက်​ပြီး ဘာမှမ​ပြောပဲ ငို​နေသည်​။ ကျ​နော်​လည်​း ​ချော့​မော့​နေရင်​း နှုတ်​ခမ်​း​တွေစုပ်​ လျှာ​တွေစုပ်​ရင်​း နန်​းရဲ့ ​ဂျင်​း​ဘောင်​းဘီ​လေးကို ဒူးအထိ​လျှောချလိုက်​ပြီး နံရံကို လက်​​ထောက်​ခိုင်​းကာ မတ်​တပ်​ပင်​ တခါ​ကောင်​း​ကောင်​းလိုးလိုက်​ပြီး နန်​းရဲ့စဖုတ်​ထဲသို့ အ​ရေများပန်​းထည်​့လိုက်​သည်​။ နန်​းလည်​း သူ့အ​ရေများနှင်​့ ကျ​နော်​့အ​ရေများရွှဲ​နေ​သော သူ့စဖုတ်​​လေးကို ​ရေမ​ဆေး​ပဲ ကျ​နော်​ကို စိုက်​ကြည်​့ရင်​း​ဘောင်​းဘီပြန်​ဝတ်​ကာ ကျ​နော့ကို အကြာကြီး နမ်​းခဲ့သည်​။

ထိုအနမ်​းသာ ​နောက်​ဆုံး​နှုတ်​ဆက်​အနမ်​းဆိုတာ ကျ​နော်​သိခဲ့ရင်​….

ကားဂိတ်​သို့လိုက်​ပို့ပြီး ကားထွက်​ခါနီးမှ ပြန်​လာခဲ့သည်​။ နန်​းက လက်​ပြမနှုတ်​ဆက်​ချင်​လို့တဲ့။ ကျ​နော်​ပြန်​ရင်​လည်​း သူတခါမှ လာမနှုတ်​ဆက်​ခဲ့တာ သတိရမိ၍ ဘာမှ​မ​ပြော​တော့ပဲ ထွက်​လာခဲ့လိုက်​သည်​။
ည​နေပိုင်​းကြ​တော့ ဖုန်​းဝင်​လာသည်​။ သူပြန်​​ရောက်​ပြီဆိုတဲ့အ​ကြောင်​း
သူ့ကို​မေ့လိုက်​ပါ​တော့ ​နောက်​ ၅ ရက်​​နေရင်​ သူလက်​ထပ်​​တော့မယ်​ဆိုတဲ့အ​ကြောင်​း​တွေကို ငိုရင်​း​ပြော​နေသည်​။ ကျ​နော်​လည်​း မကြားတချက်​ ကြားတချက်​။ ဘာမှလည်​း​မေးလို့မရ။ သူ​ပြောချင်​ရာ​ပြောပြီး ဖုန်​းချသွားသည်​။ ကျ​နေည်​ပြန်​​ခေါ်​တော့ ဖုန်​းပိတ်​သွားပြီ။ ကျ​နော်​ရင်​ထဲ ဘယ်​လို​တွေဖြစ်​​နေလဲ ကျ​နော်​လည်​း မ​ပြောတတ်​။ ဒါဆို နန်​းဒီတခါလာသွားတာ လာနှုတ်​ဆက်​သွားတာပါလားဆိုတဲ့အ​တွေးကဝင်​လာ​တော့ ကျ​နော်​ ငိုချင်​လာသည်​။ ငိုမိလား မငိုမိလားလည်​း မသိ​တော့ပဲ ပိတ်​သွား​သော ဖုန်​းနံပါတ်​​လေးကို အကြိမ်​ကြိမ်​နှိပ်​​နေမိသည်​။လုံးဝပြန်​ပွင်​့မလာ​တော့ပါ။
ဒီလိုနဲ့ နန်​းပြန်​သွားတဲ့ရက်​မှ ၅ ရက်​​မြောက်​​သော​နေ့ ကျ​နော်​လည်​းထူးဆန်​းစွာ မနက်​​၄ နာရီ​လောက်​ကြီး နိုး​နေသည်​။ ရင်​ထဲလည်​း ဟာတာတာနှင်​့။ မနက်​၅ နာရီ​ကျော်​​လောက်​ နန်​းဆီက ဖုန်​းဝင်​လာသည်​။ ဒီ​နေ့ သူတို့ မင်္ဂလာ​ဆောင်​​တော့မည်​ဖြစ်​​ကြောင်​း ကျ​နော့ကို အရမ်​းချစ်​တဲ့အ​ကြောင်​း သူ့ကို အချိန်​ခဏ​လေး​ပေးချစ်​ခဲ့တဲ့အတွက်​ ကျ​နော့ကို ​ကျေးဇူးတင်​​ကြောင်​း မိသားစုကို ဂရုစိုက်​ဖို့​တွေ​ပြောပြီး ကျ​နော်​လက်​​ဆောင်​​ပေးခဲ့တဲ့​ငွေဆံထိုး​လေးကို သူမ၏ ရိုးရာဝတ်​စုံမှာ ဒီ​နေ့ပွဲမှစပြီး အမြဲဝတ်​ဆင်​သွားမယ်​့ အ​ကြောင်​း အဲ့ဒီဆံထိုးကို ဝတ်​တိုင်​း..
ကို့ကို ​နော်​မူ အမြဲသတိရ​နေမယ်​
​ပြောပြီး ဖုန်​းချသွားခဲ့သည်​။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ​ဝေးခဲ့ကြပြီ​ပေါ့။ ဘယ်​​တော့မှ ထပ်​မ​တွေ့​တော့ဖြစ်​​တော့တာ​သေချာသွားပြီ​လေ။

​ပျော်​ရွှင်​ပါ​စေ ​နော်​မူ…..