-- ရေစိုပျိုမေတွေရယ် အလှကတိုး
´ ဒီမဏ္ဍပ်က အလှဆုံး ~´ ဘယ်သူလည်း ပြောကြပါဦး
ကိုသံချောင်းနဲ့အောင်စိုးက လက်ခုပ်တွေတီးလို့ ကျုပ်ကလည်း သီချင်းသံနဲ့စည်းချက်ကျကျလေး ဒွန့်နေတာဗျို့။အသက်သာ ၃ဝကျော်လာတာ အနုပညာပိုးက မသေးဘူးဗျ။ဗေဒင် သွားမေးတာမှ ပိုက်ဆံကုန်နေဦးမယ် အရပ်ထဲ မောင်ခြိမ့်ဆို ကလေးလူကြီး အကုန်သိ ရုပ်လေးကကြည့်ကောင်းပြီး ရပ်ကွက်သာရေးနာရေးလည်း ထိပ်က ကူညီတတ်တာပါပဲ။မိဘတွေက ကျုပ်၁ဝတန်းနှစ်မှာ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ဆုံးသွားတာပေါ့။ဦးလေးတို့ လင်မယားကပဲ ကျုပ်ကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်လာတာ။ဘွဲ့ရပြီးတော့လည်း ဘာအလုပ်မှ မလုပ်တတ်ဘူးဗျ။အရပ်ထဲ ယောင်ချာချာပါပဲ။ကြာတော့ ဦးလေးမိန်းမ အထည်ဆိုင်မှာ ကူလုပ်ခိုင်းတာနဲ့ ကျုပ်လည်း အထည်ဆိုင်မှာ ကူနေရတာပေါ့။
ဒီလိုနဲ့ တနှစ်မှတခါပဲ ကြုံရတဲ့ သင်္ကြန်ကလည်း ရောက်တော့မှာဗျို့။ဦးလေးက ဒုလ္လဘဝတ်ခိုင်းနေတာဗျ။အိမ်ကထွက်လာတုန်းက ကိုသံချောင်းရော အောင်စိုးရော သူတို့ပါဝတ်မယ်ဆိုပြီး ထွက်ခဲ့ကြတာပဲ။ကိုသံချောင်းနဲ့အောင်စိုးက အရပ်ထဲ ကျုပ် ဘီအက်ဖ်အက်ဖ် တွေပေါ့ဗျာ။ရပ်ကွက်အလယ်လမ်းရောက်တော့မှ ပြက်သနာက စတာ။ဒုလ္လဘဝတ်ဖို့ စာရင်းပေးရမှာက ရပ်ကွက်လူကြီး ဦးမြိုင်အိမ်ဗျ။ရပ်ကွက်ထိပ်က ဒေါ်အေးတို့အဖွဲ့က သင်္ကြန်အပျော်တန်းမဏ္ဍပ်ထိုးပြီး ရေပက်ဖို့ စည်ပိုင်းတွေခံပြီးရေပက်စင်ဆောက်နေကြတာ။သင်္ကြန်သီချင်းတွေဖွင့်တော့ လောကုတ္တရာဘက် သွားမယ့် ခြေလှမ်းတွေ တုန့်ကနဲ့ရပ်သွားကြတာဗျို့။ကျုပ်လည်း ကိုသံချောင်းကို ကြည့်လိုက်တယ် ကိုသံချောင်းလည်း ကျုပ်အကြည့်ကို နားလည်တယ်ဗျ။
ဒါနဲ့ပဲ ရပ်ကွက်လူကြီးဦးမြိုင်အိမ် မရောက်ပဲ ရပ်ကွက်အလယ်ကနေ တောင်ဘက်အစွန်းနား ဒေါ်ထွေးဆိုင် ခြေလှမ်းတွေ ဦးတည်လိုက်ကြတယ်။တွေ့ပီပေါ့ဗျာ ဦးလေးမိန်းမ ပေးလိုက်တဲ့ ဒုလ္လဘ အသင်းကြေး နှစ်သောင်း မြန်မာဘီယာအသွင်ကူးပြောင်းပြီး လောကီထဲဝဲပစ်လိုက်တယ်။အောင်စိုးကတော့ ဘီအီးဗျ အရိုးကျီးပေါင်းရှိလို့ ဘီယာမသောက်ဘူးပြောတာပဲ။အရည်လေး ဝင်ပြီဆိုတော့ ထုံးစမ်းအတိုင်း ကိုသံချောင်းရဲ့ ဒဿနတွေ ထွက်လာပြီလေ။
" ဟျောင့် … မောင်ခြိမ့် "
" ပြော … ကိုသံချောင်း "
" လူတွေက … ခက်တော့ခက်တယ်ကွ "
" ဗျာ "
" ၁ နဲ့ ၁ ပေါင်းရင် ၂ ဆိုတာလောက်ပဲ … သိကြတာ … ရေတစ်စက်နဲ့ တစ်စက်ပေါင်းရင် … နှစ်စက်မရတာကို … မသိကြဘူးကွ "
" အော် … ဟုတ် ဟုတ် "
လာပြီဗျို့ ကိုသံချောင်းရဲ့ ဒဿနတွေ ကျုပ်လည်း သောက်လက်စခွက်ထဲ ဘီယာထပ်ငှဲ့ပြီး မော့ချလိုက်တယ်။ကျုပ်ဖန်ခွက် ပြန်ချပြီးမှ ကိုသံချောင်းက စကားဆက်မယ်အလုပ်…
" ဒီလိုဗျ … လူ့ပြည်ကအပ်တစင်းနဲ့ နတ်ပြည်ကအပ်တစ်စင်း … အဲ … "
" အောင် စိုး "
ကိုသံချောင်းက သူပြောမယ်အလုပ် အောင်စိုးကလည်း အရောင်ရပြီး တော်ကီပွားလို့ အောင်စိုးစကားမဆုံးခင်း လှမ်းဟန့်လိုက်တာ။အောင်စိုး ပါးစပ်ပိတ်သွားရောပဲ။အောင်စိုးက ကိုသံချောင်းထက် ဗားရှင်းနိမ့်တော့ ထပ်မပြောပဲ ဆေးပေါ့လိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိရင်း ဆိုင်ပြင်လှမ်းကြည့်နေလိုက်တယ်။ပြီးမှ ကိုသံချောင်းက စကားဆက်တာဗျ။
" ဟူးးးး … ငါ သီအီုရီတွေကို ကြောက်လာပြီ … မောင်ခြိမ့်ရာ "
" ဟုတ် "
ကျုပ်လည်း ရမ်းတုတ်နေရတာ ကိုသံချောင်း ပြောတာတွေ သိပ်တော့ နားမလည်ဘူးဗျ။ကိုသံချောင်းက ကမ္ဘာကြီးအတွက် စိုးရိမ်နေတဲ့ပုံစံပါပဲ။
" သီအိုရီ … အသာထား … သံချောင်း နင်အရက်ဖိုး အကြွေးတွေ မပေးသေးဘူးနော် … သင်္ကြန်တွင်း စောက်ကြွေးရမယ် မထင်နဲ့ အရင်အကြွေးတွေ အကုန်ဆပ် "
ရုတ်တရက် ဆိုင်ရှင် ဒေါ်ထွေးစကားကြောင့် ကိုသံချောင်းလည်း အသံတိတ်သွားရောဗျ။
" ဒေါ်ထွေး … အခုဝိုင်းက … ကျနော်ရှင်းမှာနော် "
ကျုပ်လည်းမျက်နှာပူတာနဲ့ စကားဝင်ထောက်လိုက်တာပါ။
" အေးပါ … မောင်ခြိမ့်ရ … နင်က တခါတလေမှ … သောက်တာပါ … ဒီဘက်က သဒေါင်းဇား အောင်စိုး … နင်လည်း သင်္ကြန်မရောက်ခင် အရက်ကြွေးအကုန်ဆပ်မယ် ပြောထားတာနော် "
" ဟုတ် … ဒေါ်ထွေး … အလုပ်က ပိုက်ဆံမရှင်းသေးလို့ပါဗျ … လာပေးမယ် စိတ်ချ "
အောင်စိုးက ပက်ကနဲ့ ပြန်ပြောပြီး ကိုသံချောင်းကို တချက်ကြည့်လိုက်သေးတာ။ကိုသံချောင်းက ဂရမ်ဒီပေးသွားတဲ့ အောင်စိုးကို ပြန်ကြည့်ရင်း ဆေးပေါ့လိပ် ကောက်ဖွာပြီး မီးခိုးတွေမှုတ်ထုတ်နေတာဗျို့။
" ဒေါ်ထွေး "
" ဘာတုန်း "
" ရော့ … ဒါလေး ရည်ကြည့် … လိုတာပိုတာ နောက်ရက်မှ စကားပြောမယ် "
ကိုသံချောင်းဗျ ဘယ်ချိန်က ထုတ်လိုက်တဲ့ ပိုက်ဆံလည်းမသိဘူး ညာဘက်လက်ကို ကွေးပြီးနောက်ကျောဘက်ပို့ရင်း လက်ထဲကပိုက်ဆံတွေကို ခါပြနေတာ။ဒေါ်ထွေးမျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာပြီဗျို့။ကိုသံချောင်း နောက်ကျောဘက်လျှောက်လာပြီး ကိုသံချောင်းလက်ထဲကပိုက်ဆံတွေကိုယူရင်း မျက်နှာလေး ပြုံးနေတော့တာပဲ။
" အေးပါ သံချောင်းရယ် … ပိုသေးတယ်ဟဲ့ … ငါက စကားအဖြစ်ပြောတာပါဟယ် … နင့်အကြောင်းသိပြီးသားပါ … ဟင်း ဟင်း "
ဒီတခါ ကိုသံချောင်းက အောင်စိုးကို မျက်လုံးလေးဆွေကြည့်နေတာဗျ။အောင်စိုး မျက်နှာလေး ချက်ချင်းညိုးအကျ ကိုသံချောင်း နောက်ကျောဘက်ကွေးထားတဲ့ ညာလက်ဖမိုးကလေး အထက်အောက်လှုပ်နေတော့တယ်။ဒေါ်ထွေးကို သွားတော့ဆိုတဲ့သဘော။ဒေါ်ထွေးလည်း သဘောပေါက်သားဗျ ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွားတာ။ထို့ကြောင့် ကိုသံချောင်းသည် ခေသူမဟုတ်။
" ဒီလိုပါပဲ … မောင်ခြိမ့်ရာ … လူတွေက ရေသည် မြင့်ရာမှနိမ့်ရာသို့ စီးဆင်းသွားသည် … ဒီလောက်ပဲ သိထားကြတာ "
" ဟုတ် … ကိုသံချောင်း "
အောင်စိုးက ဝင်ထောက်ခံနေတာ ကျုပ်လည်း ကိုသံချောင်းဘာပြောချင်မှန်း မသိလို့ အသာငြိမ်နေမိတယ်။
" ရေသည် … မိမိကိုယ်ကိုယ် … အငွေ့ပျံချင်းဖြင့် အောက်မှအပေါ်သို့ ပျံသန်းနိုင်သည်လို့ … ငါပြောရင်း မင်းငြင်းနိုင်လား … အောင်စိုး "
" ဗျာ … ဟို ဟို … ကျနော်မငြင်းပါဘူး … ကိုသံချောင်း "
ဟိုက်ရှားဘားးး … ကိုသံချောင်း ဒဿနတွေ ပြန်စပြီဗျို့ အောင်စိုးက သူ့ထက် အရက်ကြွေးအရင်ပြန်ဆပ်နိုင်တဲ့ ကိုသံချောင်းကို ဖြုံနေပါပြီ။တဖြည်းဖြည်း ကျုပ်နားမလည်နိုင်တဲ့ ကိုသံချောင်းရဲ့ ဖလော်တွေ ပြီးဆုံးရင်း အရက်ဆိုင်ကနေ အောင်မြင်စွာပဲ ထွက်လာခဲ့ကြတယ်။အိမ်ကပေးတဲ့ ပိုက်ဆံလည်း ပြောင်ပြီ ၃ယောက်လုံးလည်း မူးပြီ။ရပ်ကွက်ထိပ်က သီချင်းသံကြားတာနဲ့ ဒွန့်ရင်း အသံလာရဆီ လာခဲ့ကြတာပါ။ကိုသံချောင်းနဲ့အောင်စိုးက ကျုပ်ကို ပါရမီဖြည့်တဲ့ အနေနဲ့ လက်ခုပ်တီးပေးရင်း နောက်က ကပ်ပါလာတာပေါ့။အင်း…ကျုပ်ဘဝမှာ သီချင်းသံကြားရင် မကပဲ မနေနိုင်တဲ့ သီချင်းသံ နှစ်မျိုးရှိတယ်ဗျ။
သင်္ကြန်သီချင်းတွေရယ် နတ်ပွဲတွေမှာ တီးတဲ့ နတ်ဒိုးသီချင်းရယ်ပါ။ဒေါ်အေးတို့အဖွဲ့က နေ့လည်စာ စားတော့ ကျုပ်တို့ပါ ခေါ်ကျွေးသေးတာ။ဒါနဲ့ သီချင်းဖွင့်လိုက် ကလိုက်ပေါ့ဗျာ။သီချင်းပြီးတဲ့အထိ ကပြီးမှ ၃ယောက်သား လူစုခွဲပြန်တော့ ညနေတောင် စောင်းနေပါပြီ။ကျုပ်လည်း အိမ်ကို ချက်ချင်းမပြန်သေးပဲ အမှောင်ထုလေးကြီးစိုးလာမှ ပြန်ခဲ့လိုက်တယ်။အိမ်ရောက်တော့ ခြံဝင်းတံခါး အသာဖွင့်ပြီး ခြေဖွဖွလျှောက်ဝင်လာတာပါ။အိမ်မကြီးတံခါးက ဟလျက်လေးပဲ။အသာတွန်းဖွင့်ရင်း ထမင်းစားဖို့ ဧည့်ခန်းမြောက်ဖက်က မီးဖိုချောင်ထဲ လျှောက်ခဲ့လိုက်တာ။မီးဖိုချောင်မရောက်ခင် အိမ်ရဲ့အနောက်ဖက် အိမ်ပေါ်တက်တဲ့လှေကားနဲ့ကပ်လျက်အိပ်ခန်းထဲက အသံကြားမိလိုက်တယ်။
" ကိုသာကျော် ရှင့်တူလည်း … မနက်ကတည်းက … ထွက်သွားတာ ခုထိ ပြန်မလာသေးဘူး "
" ဒီကောင်က … ချီးကျရာ … ပျော်တာကွ … ကဲပါ … ကြင်စိန်ရာ … ပုတီး ချထားပါဦးဟ … မင်းက သင်္ကြန်ကြ … စခန်းဝင်ဦးမှာမလား … ဒီကြားထဲ ၃ရက်ပဲ ရှိတော့တာ … နုတ်ဆက်ပါရစေဦး "
" ရှင်နော် … အသက်ကြီးမှ … ဟွန့် … မပြောလိုက်ချင်ဘူး … ကဲ … လာလာ "
ဟိုက်ရှားဘား … ဦးလေးတို့ … အချစ်တလင်း စစ်ခင်းတော့မှာဗျို့။ကျုပ်ခြေလှမ်းတွေလည်း မီးဖိုခန်းဘက်မရောက်ခင် ကျွီကနဲ့ ထိုးရပ်သွားတယ်ဗျာ။
" အို … ရှင်ကလည်း … ဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ … ဒီမှာ ပုတီး ထားပါရစေဦး "
" အေးပါ ကြင်စိန်ရာ … ခေါင်းရင်းက … တန်းပေါ်ချိတ်လိုက် "
ဒေါ်လေးစိန် ကုတင်ပေါ်ကုန်းအတက် ဦးလေးကျော်က ဇွတ်ဗျ။နောက်ကနေ ကပ်တက်ရင်း ထမိန်အောက်နားစကို ခါးပေါ်ဆွဲတင်ပစ်တာပဲ။ဒေါ်လေးစိန်လည်း သူ့ယောကျင်္ား အကြောင်းသိလို့နေမယ် ပုတီးကို မြန်မြန်ချိတ်ပြီး ရှေ့ကိုယ်လုံးကို ကုတင်ပေါ်ပြားနေအောင်ကပ်ပစ်ပြီး ဖင်ကြီးထောင်ပေးလိုက်တယ်။
" အမလေး … ကိုသာကျော် … ရှင်နော် … အ …… ရှီးးးး းးးးး … တော်တော် တတ်နေတာ "
ဦးလေးကျော်က ဒေါ်လေးစိန် ဖင်နောက်ကနေ လေးဖက်ထောက်နေရာယူပြီး ဖင်ကြားထဲ ခေါင်းတလှုပ်လှုပ်နဲ့ဗျ။ဒေါ်လေးစိန်လည်း တအီးအီး ညည်းရင်း ဘယ်ဖက်လက်လေး နောက်ပြန်ဆန့်ထုတ်ပြီး ဦးလေးကျော်ခေါင်းဖမ်းကိုင်နေတာ။
" ကောင်းတယ်မလား … ကြင်စိန် "
" ကောင်းပါ့ … ကိုသာကျော်ရယ် … ယက်ပါတော့ … စကားသိပ်မပြောနဲ့ … အင်းဟင်း "
" အရင်လို … တန်းလိုးတာနဲ့ … ခုလို ယက်ပေးပြီး လိုးတာ … ဘယ်ဟာ ပိုကြိုက်လည်း "
" ကျွတ် … ကိုသာကျော်ရယ် … ယက်ပေးပြီး လုပ်တာ … ပိုကောင်းတာပေါ့တော် … အ အားးးးး … ဟုတ်တယ် …… စုပ်စုပ် …… အစိလေးကို ဆွဲဆွဲစုပ် … ကျုပ်က … အဲတာ ပိုအရသာတွေ့တာ "
ဒေါ်လေးစိန်က ပြောရင်း ဦးလေးကျော် ဆံပင်ကို ဆွဲပြီး ဖင်နဲ့မျက်နာ ကပ်နေအောင် ဆွဲကပ်ပစ်တာဗျ။ဦးလေးကျော်ကလည်း ဒေါ်လေးစိန် ဖင်သားစိုင်တွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ပွတ်ရင်း ယက်ပေးနေတာပါပဲ။ခါးပေါ်ကထမိန်ကို ဖြည်ပြီး ပေါင်တန်ပေါ်ဆွဲချတော့ ဒေါ်လေးက လေးဖက်ထောက်အနေထားနဲ့ ဒူးတစ်ဖက်ပြီးတစ်ဖက် မြှောက်ပေးလိုက်တယ်။ထမိန်ကို ခြေသလုံးပေါ်ကနေ ဆွဲချွတ်ပြီးတာနဲ့ ဦးလေးကျော်က သူ့ပုဆိုးကို စလွယ်သိုင်းပစ်တာပဲ။ဖင်ဗူးတောင်းထောင်ပေးတဲ့ ဒေါ်လေးစိန်နောက်ကနေ ဒူးထောက်နေရာယူပြီး ဆွဲလိုးတော့တာ။
" အ …… အမေ့ …… ကိုသာကျော် "
" ရှီးးးးး … ဘွတ် ဘွတ် … … ဘာလဲ …… ကြင်စိန်ရ "
" ဖြည်းဖြည်း … လိုးပါတော် … ရှင့်လီးက … ရှည်တော့ … သားအိမ်ဝ လာလာဆောင့်မိနေတာ … အမလေးးးး …… ကျွတ်ကျွတ် "
" လိုးလာတာ ကြာပြီ … ကြင်စိန်ကလည်း … ခုမှ "
" အ အားးးးး … အမလေး …… ဖြည်းဖြည်းပဲ လုပ်ပါဆို "
ဒေါ်လေးစိန် ထပ်ပြောမှ ဦးလေးကျော်က ဆောင့်ချက်တွေ လျော့ပစ်လိုက်တာဗျ။
" ဒီလောက်ဆို … ရလား … ကြင်စိန် "
" အင်း … ရပါတယ် ကိုသာကျော်ရဲ့ … ဒါမှ … အရသာ ရှိတာ … မရပ်နဲ့ … ပုံမှန်လေး လုပ် … ခံလို့ တအားကောင်းလိုက်တာရှင် "
" ရှီးးးးး … ဒါများ … ဘွတ် ဖွပ် …… သင်္ကြန် စခန်းဝင်မနေနဲ့လေ … အင့်အင့် … ဘွတ် ဖလွပ် …… တနေကုန် လိုးရအောင် "
" အိုရ်တော် … အဲလိုတော့ မဖြစ်ပါဘူး … မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ပြောပြီးသားလေ … အကြိုနေ့ မတိုင်ခင်ထိ … ရှင် အားရအောင် လိုးပေါ့ "
ဦးလေးကျော်လည်း စကားပြောလိုက် လိုးလိုက်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း လိုးချက်တွေ နှေးလာပြီဗျို့။လီးကို ဆွဲထုပ်ပြီး ဒေါ်လေးစိန်ဘေးနား ပက်လက်လှန်လှဲချလိုက်တယ်။ဦးလေးကျော်လီးက ဒေါ်လေးစိန် စောက်ရည်တွေနဲ့ အရောင်လဲ့ပြီး ပျော့ခွေနေတာ။
" ခ်ခ် … ရှင်လည်း စိတ်ကသာ … မလျော့တာ … လီးက လျော့နေပြီ "
ဒေါ်လေးစိန်က လေးဘက်ကုန်းလျက်အနေထားကနေ ထထိုင်လိုက်တယ်။ဦးလေးကျော်လီးကို လက်နဲ့ကိုင်စွရင်း တခိခိနဲ့ ရယ်နေတော့တာပဲ။
" ဒါလေးများ … နင်စုပ်ပေးရင် ပြန်မာလာမှာပေါ့ … ကြင်စိန်ရ "
ဦးလေးကျော်က ပြောရင်း ဘေးနားထိုင်နေတဲ့ ဒေါ်လေးစိန်ခေါင်းကို နိမ့်ဆွဲပြီး လီးနားကပ်ပေးလိုက်တာ။ဒေါ်လေးစိန်ကလည်း အလိုက်သင့်ပဲ လက်နဲ့ကိုင်စွရင်း လီးထိပ်ကို တပြွတ်ပြွတ် ဆွဲစုပ်ပေးတော့တာပဲ။
ဒေါ်လေးစိန် ပါးစပ်ထဲ လီး ပြန်မာလာမှ ဦးလေးကျော်က အစုပ်ရပ်ခိုင်းပြီး ဒေါ်လေးကို ပက်လက်လှန်လှဲခိုင်းလိုက်တာ။ဒေါ်လေးစိန်ကလည်း ပက်လက်အနေထားနဲ့ ဒူးကွေးပြီး ပေါင်နှစ်ချောင်းမြှောက်ပေးထားတယ်။ဦးလေးကျော်က ဒီတခါ ဒေါ်လေးစိန် အော်ဟစ်နေတာတောင် မရပ်ဘူးဗျို့။ကုတင်တိုင်တွေ ရမ်းခါနေအောင် အပေါ်ကခွလိုးပစ်တော့တာပဲ။
" အားးး …… အမလေးးး …… ဘွတ် … အ …… ဗျစ် အားးးး …… အ အ "
အတော်ကြာကြာ မနားတမ်း လိုးရင်း ဦးလေးကျော် မျက်နှာမှာလည်း ချွေးတွေပြန်လာပြီ။ဒေါ်လေးစိန် မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတချက်ဆောင့်လိုးပြီး အားကနဲ့ အော်နေတာဗျ။ဦးလေးကျော်လည်း ပြီးတာနဲ့ ဒေါ်လေးစိန်ပေါ်ကနေ ဘေးနားလိမ့်ချပစ်တာ။ဦးလေးကျော် လီးကြီးကျွတ်ထွက်သွားမှ ဒေါ်လေးစိန် ဖင်ကြီး ကြွတက်လာပြီး ပေါင်ကြားက စောက်ရည်တွေ ပန်းထုတ်နေတာပါ။ချက်ချင်းပဲ ဦးလေးကျော်ကို ခွပြီး ငြိမ်သွားကြတယ်။ကျုပ်လည်း ထမင်းစားပြီး အသာလေး အိပ်ခန်းထဲ ဝင်အိပ်ပစ်တာပေါ့။
နောက်ရက်မနက်ကျ အစောကြီး ဆူခံရတယ်ဗျို့။ဒေါ်လေးပေးတဲ့ပိုက်ဆံက ကိုသံချောင်းတို့နဲ့သောက်တာ ကုန်ပြီလေဗျာ။အားရအောင် ဆူပြီးမှ ဒေါ်လေးက စျေးလိုက်ပို့ခိုင်းတာ သင်္ကြန်အတွင်း တပတ်စာ အခြောက်အခြမ်းလေး ကြော်လှော်ပေးထားမယ် ပြောတယ်။အိမ်ကထွက်တာနဲ့ ၃အိမ်ကျော်က မစိုးစိုး က လှမ်းခေါ်ပါလေရော။
" ဒေါ်လေးစိန် … စျေးလား … သမီး ကြက်သွန်လေး မှာချင်လို့ "
" အေး … စိုးစိုး … မှာချင်မှာလေ … ဒေါ်လေးတို့က ကြာမှာနော် … တပတ်စာ ဝယ်မှာမို့ "
" ရပါတယ် … ဒေါ်လေးစိန်ရယ် … သမီးလည်း သင်္ကြန်တွင်း ချက်ဖို့ပါ … ကျန်တာ အကုန်ဝယ်ပြီးပါပြီ … ့ကြက်သွန်နီ ပဲ လိုတော့တာ "
မစိုးစိုးက စက်ချုပ်တာဗျ။အိမ်ထောင်ကွဲနေတာ ကြာပါပြီ အမေနဲ့နှစ်ယောက်ထဲ နေကြတာပါ။ခုတော့ သူ့အမေက ရိပ်သာဝင်တော့ သူတစ်ယောက်ထဲပေါ့။ဒေါ်လေး မစိုးစိုး ဆီက ပိုက်ဆံယူပြီးတာနဲ့ စျေးဘက်ဆိုင်ကယ် မောင်းထွက်ခဲ့တယ်။စျေးရောက်တော့ သင်္ကြန်နား နီးလို့လား မသိဘူး လူတွေက အလကားပေးနေသလား မှတ်ရတယ် ကြိတ်ကြိတ်တိုးဗျို့။အချိန် ၂နာရီလောက်မှ ဒေါ်လေးစိန် စျေးဝယ်ပြီးတာ ဆိုင်ကယ်ဂွကြားထဲ ခြင်းတောင်းတစ်လုံးညှပ်ပြီး ကျန်တာဒေါ်လေးက ကိုင်ရင်း အိမ်ပြန်လာခဲ့ကြတယ်။အိမ်ရောက်တော့ မနက် ၁ဝနာရီကျော်နေပါပြီ။ရောက်တာနဲ့ မစိုးစိုးမှာတဲ့ ကြက်သွန်နီအိတ် ၂ပိဿာထင်တယ် သွားပို့ခိုင်းလို့ ကျုပ်လည်း အိတ်လေးကိုင်ပြီး ထွက်ခဲ့လိုက်တာ။
မစိုးစိုး အိမ်ရှေ့ရောက်တော့ အိမ်တံခါးက စိထားတာဗျ။အိမ်ရှေ့တံခါး ဘယ်ဘက်နားမှာ ဆိုက်ကားတစ်စီး ရပ်ထားတာ။ဆိုက်ကားက ကျုပ်တို့အရပ်ထဲက ဦးချစ်မောင် ဆိုက်ကားဗျ လက်ကိုင်က ဟွန်းလေးတပ်ထားလို့ မှတ်မိနေတာပါ။မစိုးစိုး အိမ်က ပေ၂၀ ပေ၅၀ ကို နောက်ဖေး အိမ်သာနဲ့ ရေဘုံဘိုင်လေးချန်ပြီး အိမ်ရှေ့ ၅ပေလောက် အလွတ်ထားရင်း ဝင်းအပြည့် ဆောက်ထားတာဗျို့။ထရံကာ သွပ်မိုး အောက်က အုတ်ခင်းလေးပေါ့။ဝင်းတံခါး ဖွင့်ပြီးတာနဲ့ ကျုပ်လည်း အိမ်ထဲဝင်လာလိုက်တာ အိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းထဲ ကြက်သွန်အိတ်လေး စားပွဲခုံပေါ်တင်ပြီး လှည့် အထွက် ဧည့်ခန်း အနောက်ဖက် အိပ်ခန်းက ညည်းသံကြားတာနဲ့ ခြေလှမ်းတွေ တုံ့ကနဲ့ရပ်သွားမိတာ။အသံက ယောကျင်္ားသံဗျ။အိမ်ရှေ့မှာလည်း ဦးချစ်မောင် ဆိုက်ကားရပ်ထားတော့ ကျုပ်တွေးကြည့်လိုက်တယ်။ဖြစ်နိုင်စရာတော့ မရှိပါဘူး။မစိုးစိုးက ညိုညိုတောင့်တောင့်နဲ့ အသက်က ကျုပ်ထက် နဲနဲပဲ ကြီးလောက်မှာ ရုပ်ရည်က ကြည့်ကောင်းတယ်ဗျ။ဦးချစ်မောင်က မဲမဲဝဝ နူတ်ခမ်းထူထူနဲ့ မျက်နာက ကျောက်ပေါက်ခွက်တွေနဲ့ အသက်က ဦးလေးကျော်တို့လောက် ရှိပါပြီ။
" အားလားလား … ကောင်းလိုက်တာ မစိုးရယ် … ရှီးးးး းးးး "
ကျုပ် အိမ်တံခါးနားရောက်ကာနီးမှ အသံက ပီပီပြင်ပြင် ကြားလိုက်ရတော့ သိချင်က ပျင်းပြနေမိတော့တယ်။အသံကြားတဲ့ အိပ်ခန်းဘက်ပြန်လှည့်ပြီး ခြေသံလုံအောင် နင်းရင်း တိုးကပ်ခဲ့တာ။အိပ်ခန်းတံခါးက စိထားတာဗျ ဖိတွန်းကြည့်တာ မရဘူးဗျို့။ဒါနဲ့ အိပ်ခန်းပတ်လည် ထရံပေါက်လေးရှာကြည့်တော့ တံခါးနဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ အပေါက်ကျယ်တာလေး တွေ့တာနဲ့ကပ်ချောင်းကြည့်လိုက်တယ်။အားပါးးး ဘယ်လိုမှ ယုံနိုင်စရာမရှိဘူးဗျ။ဦးချစ်မောင်က ကုတင်ပေါ်ထိုင်နေတာ ခြေတွဲလောင်းချလျက်လေး သူ့ဗိုက်ကို ပွတ်ရင်း တအီးအီးညည်းနေတာပါ။မစိုးစိုးက ဦးချစ်မောင်ပေါင်ကြားထဲ မျက်နှာချင်ဆိုင် ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူတုတ်ထိုင်လျက်လေး ပုဆိုးအောက်နားစကို ကိုင်မပြီး ဦးချစ်မောင်လီးကို ကုန်းစုပ်နေတာဗျို့။
" အ အား … ခဏ မစိုး …… လရည်ထွက်တော့မယ် …… ရှီး …… ရပ် ရပ် …… ရပ်တော့ "
" အခုထွက်လို့တော့ မရဘူးနော် … ဦးချစ် … သမီးကို အားရအောင် လိုးပေးရမယ် … ပြွတ် … ဖလွပ် … "
မစိုးစိုးက အလိုးမခံရမှာ စိုးရိမ်နေပုံဗျ။ဦးချစ်မောင် စကားဆုံးတာနဲ့ လီးထိပ်ကို တပြွတ်ပြတ်စုပ်နေရာက ပါးစပ်ထဲက လီးကို ထုတ်ပေးလိုက်တယ်။ကြမ်းပြင်ပေါ်ဒူကွေးထိုင်နေရာက ထရပ်ရင်း အကျင်္ ီကြယ်သီးတွေဖြုတ်ပစ်နေတာ။အကျင်္ ီရင်ဖုံးလေးကျွတ်တာနဲ့ ဗလာစီယာ အနက်လေးထပ်ချွတ်နေတုန်း ကုတင်ပေါ်ထိုင်နေတဲ့ ဦးချစ်မောင် လက်တွေက မစိုးစိုး ထမိန်အပေါ်စကို ဖြည်နေတာဗျို့။မစိုးစိုးကလည်း ဖင်ကြီးကိုရမ်းရင်း ထမိန်ကိုခြေရင်းပုံချပြီး ချွတ်ထားတဲ့ဗလာစီယာကို ကုတင်ခြေရင်းဘက် ပစ်တင်လိုက်တယ်။အသားညိုပေမယ့် ခါးအောက်က အိကားနေတဲ့ဖင်ကြီးက ဖွေးဥနေတာဗျ။အတွင်းခံဘောင်းဘီအနီလေး ချွတ်တော့ ခါးညွတ်ပြီး ဒူးတဖက်ချင်းကွေးချွတ်နေတာပါ။ဖင်သားဆိုင်ကြားက ပြူထွက်နေတဲ့ စောက်မွှေးအုံကြီးက မဲချိတ်နေတာဗျို့။မစိုးစိုး အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး ကုတင်ပေါ်ပစ်တင်မယ်အလုပ် ဦးချစ်မောင်ဆီက စကားသံ တိုးတိုး ထွက်လာတာဗျ။
" ဟွန့် … ပြီးရင် … စောက်ဖုတ်ကို အငမ်းမရ … ယက်မှာများ … ဘောင်းဘီကို နမ်းချင်သေးတာ … အင့် … ရော့ "
ဦးချစ်မောင် စကားသံအဆုံး မစိုးစိုးက အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကို ကုတင်ပေါ် မပစ်တော့ပဲ ဦးချစ်မောင်ကို လှမ်းပေးလိုက်တယ်။ဦးချစ်မောင်က မစိုးစိုး အတွင်းခံကို လုံးချေပြီး သူ့နှာခေါင်းဝတေ့ရင်း တရှုံ့ရှုံ့နဲ့ နမ်းနေတော့တာ။မစိုးစိုးက သူ့အတွင်းခံဘောင်းဘီလေး မက်မက်မောမောနမ်းနေတဲ့ ဦးချစ်မောင်ရဲ့ ဘယ်ဘက်ဘေး ဝင်ထိုင်လိုက်တာပဲ။
" တော်တော့နော် … ဦးချစ် … သမီး နို့တွေစို့ပေးဦး "
မစိုးစိုးက တင်းကားနေတဲ့ သူ့နို့အုံတွေကို ကော့ပြီး ဦးချစ်မောင်ကို လည်ပင်းကဆွဲနိမ့်ရင်း နို့သီးခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ကပ်ပေးနေတာ။ဦးချစ်မောင်ရဲ့ ကွမ်းစားထားတဲ့ လျှာရဲရဲကြီးက မစိုးစိုး နို့သီးခေါင်းလေးနှစ်ဖက်ကို တလှည့်စီဝိုက်စို့ပေးနေပြီဗျို့။နို့စို့တာခဏကြာတော့ ဦးချစ်မောင်ညာလက်က သူ့ဘယ်ဘက်ခြမ်းထိုင်နေတဲ့ မစိုးစိုး ပေါင်ကြားထဲ ပွတ်သပ်ပေးနေတာပါ။မစိုးစိုးလည်း မျက်လုံးလေး စင်းပြီး နို့စို့ခံရင်း ပေါင်တန်တွေ မသိမသာဖြဲပေးနေတယ်။
" အားးး …… အ အ …… ကောင်းလိုက်တာ … ဦးချစ်ရာ …… ရှီးးးး းးးး အားဟား "
" ကြိုက်လား … မစိုး "
" အင်း … ကြိုက် တယ် "
" မစိုး ယောကျင်္ားရှိတုန်းက … ဒီလို မပြုစုဘူး လား "
" ဟင့်အင် … ထမိန် လှန် လိုး တာ … များ တယ် "
ဦးချစ်မောင်က နို့စို့ရင်း လက်ကလည်း မစိုးစိုး အဖုတ်ကို ကလိပြီး မေးနေတာဗျ။မစိုးစိုး တကိုယ်လုံး တွန့်လိမ့်ပြီး ဦးချစ်မောင် မေးသမျှ အသံတုန်တုန်နဲ့ ပြန်ဖြေနေရတာ။
" အားးးး …… ဟုတ်တယ် …… အ အ …… လက်နဲ့မြန်မြန်လေး လိုးပေး … အူးဟူးးး … အမလေး …… အ အားးးး …… ကောင်းလိုက်တာ … ဦးချစ်ရယ် "
" ပြီးခါနီးရင် … ထုံးစံ အတိုင်းနော် မစိုး "
" အင်းပါ … မရပ်နဲ့ … လက်နဲ့ မြန်မြန်လေး လိုးပေး … စောက်ရည်သောက်ဦးမှာ မလား …… အားးးး းးး ရှီးးးး "
" ဒါပေါ့ … ဦးချစ်က … မစိုး စောက်ရည်ကို စွဲနေတာလေ "
" အင့် … အ အ …… ရပြီ ရပြီ …… အမြန် … အားလားလား "
မစိုးစိုးက စကားဆုံးတာနဲ့ ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှဲချရင်း ပေါင်နှစ်ချောင်းမြှောက်ပြီး ဒူးကွေးလျက်လေး ဖြဲပေးတော့တာပဲ။ဦးချစ်မောင်က ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး ကုတင်အောက်ကြမ်းပြင်ပေါ် မစိုးစိုး ပေါင်ကြားတည့်တည့် ဒူးထောက် နေရာယူလိုက်တယ်။မစိုးစိုး ညာဘက်လက်က အပြားလိုက် စောက်စိလေးကို ဘေးတိုက်ပွတ်ရမ်းရင်း ပါးစပ်က တအီးအီးနဲ့ ညည်းနေတော့တာ။ဦးချစ်မောင်က မစိုးစိုး စောက်ပတ်ကိုကြည့်ရင်း လျှာတွေ သပ်ချနေပြီဗျ။
" အားးး အား အား …… ပါးစပ်နဲ့ တေ့လိုက် … ဦးချစ် ……… အမလေး … ထွက် ထွက် ထွက် ပြီ "
မစိုးစိုးခါးလေးမြှောက်တက်လာပြီး ချက်ချင်းပဲ စောက်ရည်တွေပန်းထွက်လာတယ်။အစပိုင်းပဲ ဦးချစ်မောင်မျက်နှာကို ပန်းမိပြီး ဦးချစ်မောင်က မစိုးစိုး စောက်ခေါင်းတေ့စုပ်လိုက်ပုံပဲ စောက်ရည်တွေ ပန်းတာ တိကနဲ့ ရပ်သွားတာဗျ။မစိုးစိုး လက်နှစ်ဖက်က ဦးချစ်မောင် ခေါင်းကို ဖမ်းဆွဲရင်း မျက်နှာနဲ့ စောက်ပတ်ကို မလွတ်တမ်း ဖိကပ်ပစ်တယ်။မစိုးစိုး ဖင်ကြီး ခဏအကြာမှ ကုတင်ပေါ်ပြန်ကျသွားတာ ဦးချစ်မောင်ကတော့ စောက်ရည်တွေအကုန်မျိုချရင်း ဖေါင်းကြွနေတဲ့ စောက်ဖုတ်အုံကြီး တပြတ်ပြတ်နဲ့ အားရပါးရ ယက်နေတုန်းပဲ။အတော်ကြာမှ ဦးချစ်မောင်က အပေါ်က တက်လိုးနေတာပါ။ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုးနေရာက ဆောင့်ချက်တွေ မြန်လာတော့ မစိုးစိုးဆီက ညည်းသံလေးတွေ ပြန်ထွက်လာရောပဲ။
" ဗျစ် …… အ ……… ဘွတ် ဘွတ် …… အားးး းးး …… လိုးလိုး …… ဦးချစ် …… လိုး "
" အင့် …… ဖွပ် …… ကောင်း လား …… ဗျစ် … ဘွတ် ဘွတ် "
မစိုးစိုးက ခုပဲ တချီပြီးထားတာကို ကာမစိတ်က မကျဘူးဗျို့။ဦးချစ်မောင်က ဗိုက်ရွှဲကြီးမို့ ဆောင့်သလောက် ဗိုက်ခေါက်က ခံနေတော့ လီးအဆုံးထိ မဝင်ဘူးထင်တယ်။မစိုးစိုး ခြေထောက်နှစ်ဖက် မြှောက်တက်လာပြီး အပေါ်က ခွလိုးနေတဲ့ ဦးချစ်မောင် ခါးပေါ် ချိတ်တင်ရင်း လီးအရင်းထိဝင်အောင် ညှပ်ဆွဲနေတာဗျ။
" အာ …… ခပ်ပြင်းပြင်းလေး …… ဆောင့်လိုးပါ …… ဦးချစ်ကလည်း …… ဒီမလာခင် … ဘယ်မိန်းမ လိုးခဲ့သေးလည်း "
" ဘယ်သူမှ မလိုးရပါဘူး … မစိုးရယ် …… မစိုးတောင် ကံကောင်လို့ … ဦးချစ် လိုးခွင့်ရတာပါ "
" အဲတာဆို … ကြမ်းကြမ်းလေး … လိုးပေးလေ … ဟွန့် "
ဦးချစ်မောင်က မနားတမ်းလိုးနေရတော့ ဆောင့်ချက်တွေ လျော့လာတာဗျ။ခဏကြာတော့ မစိုးစိုးက ဦးချစ်မောင်ကို ပက်လက်အိပ်ခိုင်းလိုက်တယ်။ပြီးမှ အပေါ်က သူ့စိတ်တိုင်းကျ ဆောင့်တော့တာပဲ။ဖင်သားစိုင်ကြီးတွေက ကားထွက်နေပြီး ဦးချစ်မောင် ပေါင်ရင်းနဲ့ တဘတ်ဘတ်ရိုက်သံတွေကလည်း ဆူညံနေတာ။မနားတမ်းဆောင့်ရင်း ဦးချစ်မောင် မျက်နှာနား ဒူးထောက်လျက်တိုးကပ်ပြီး သောက်ပတ်ကို ယက်ခိုင်းသေးတယ်။ပြီးမှ နောက်ပြန်ဆုတ်ပြီး နေရာယူရင်း ဦချစ်မောင်ကို ခွလိုးနေတာဗျ။ကုတင်တိုင်တွေ ရမ်းခါနေအောင် ဆောင့်ချရင်း အားကနဲ့ ညည်းသံကြီး ပေါ်လာပြီးမှ ဦးချစ်မောင် ဗိုက်ကြီးပေါ်သူမကိုယ်လုံး မှောက်ချပြီး ငြိမ်သွားတော့တာ။
" မစိုး … ဦးချစ် … အလှည့် … ကုန်းပေးနော် "
" အင်းပါ … ဦးချစ်ရဲ့ … လိုးနိုင်သလောက် လိုးပေါ့ "
မစိုးစိုးက ပြောပြီးတာနဲ့ ဦးချစ်မောင် ကိုယ်ပေါ်က ဆင်းပြီး ဘေးနားလေး လေးဖက်ထောက် ကုန်းပေးနေတာဗျ။ဦးချစ်မောင်က မစိုးစိုး ဖင်ကြီးနောက်က ဒူးထောက်နေရာယူရင်း အားရပါးရကို ပစ်ပစ်လိုးတော့တာပဲ။ဦးချစ်မောင်က ခုန အောက်က နေထားလို့ အနားယူသလိုဖြစ်ပြီး ဒီတခါ ဆောင့်ချက်တွေက မီးပွင့်မတတ်ဗျို့။မစိုးစိုးခါးလေး ခွက်ပြီး ဦးချစ်မောင် ဆောင့်ချက်တွေကို တင်းခံနေရတာ။ဒါပေမယ့် မစိုးစိုးဆီက အားရကျေနပ်တဲ့အသံက ခပ်ကျယ်ကျယ်လေး ထွက်ပေါ်နေတာဗျ။
" အားးးး အားးးး …… လိုး လိုးးး …… ဦးချစ် …… အဲလို နာနာလေး ဆောင့်ပေး …… အ အားးးး "
ဦးချစ်မောင်လည်း တရကြမ်း ဆွဲလိုးရင်း ပြီးချင်တာနဲ့ မစိုးစိုး ကို လှမ်းမေးနေပြီ။
" ဖွပ်ဖွပ် …… ဗျစ် …… မစိုး … ဘွတ်ဘွတ် …… ဦးချစ် ပြီးတော့မယ် … ဒီထဲ ပြီးရမလား "
" ဟင့်အင့် … သမီးပါးစပ်ထဲ … ပြီးလိုက် … လရည် မသောက်တာကြာပြီ … သောက်ချင်နေတာ "
" အ …… ရှီး …… ထွက်တော့မယ် … မ စိုး "
ဦးချစ်မောင်စကားဆုံးတော့ မစိုးစိုးက ခန္ဓာကိုရှေ့တိုးပြီး အဖုတ်ထဲက လီးကို ချွတ်လိုက်တယ်။ချက်ချင်းပဲ လေးဖက်ထောက်အနေထားနဲ့ ကိုယ်လုံး တပတ်လှည့်ရင်း ဦးချစ်မောင် လီးထိပ်ရှေ့ ပါးစပ်လေး ဟပေးနေတာဗျ။ဦးချစ်မောင်က ဘယ်လက်နဲ့မစိုးစိုး ခေါင်းကိုကိုင်ထိန်းရင်း ညာလက်က သူ့လီးကိုဆုပ်ကိုင်ပြီး မစိုးစိုး နူတ်ခမ်းလေးထဲ ဒစ်ကို ဖိသွင်းလိုက်တယ်။ဦးချစ်မောင် ညာဘက်လက်က ခပ်မြန်မြန်လှုပ်ရင်း အဆီပြန်နေတဲ့မျက်နှာကြီးမော့တက်သွားတာနဲ့ မစိုးစိုး နဖူးကြောလေးတွေ တွန့်လာပြီး လည်ပင်လေးက ရှုံ့လိုက်ဖေါင်းလိုက်နဲ့ပဲဗျို့။
" အားဟား …… ထွက် ပြီ "
ဦးချစ်မောင် ရင်ခေါင်းသံကြီးထွက်ပေါ်လာပြီး ဒူးထောက်လျက်အနေထားနဲ့ ကိုယ်လုံးကြီး ဆက်ကနဲ့ဆက်ကနဲ့ တုန်လာတာပဲ။ဂွင်းတိုက်နေတဲ့ လက်ကိုလွတ်ပြီး မစိုးစိုးခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်စလုံးနဲ့အားယူ ကိုင်ထားနေတာ။မစိုးစိုးကလည်း ပါးစပ်ထဲ ဝင်လာသမျှ လရည်တွေ တဂွတ်ဂွတ် မျိုချရင်း လီးအရည်ပြားပေါ်က သူမစောက်ရည်တွေပါ ပြောင်နေအောင် ယက်ပေးနေတယ်။ပြောင်စင်သွားမှ လီးထိပ်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း တချက်ဆွဲစုပ်ပြီး လီးကို ပါးစပ်ထဲက ထုတ်ပေးလိုက်တာ။
" ရှီးးး းးး … ချစ်လိုက်တာ … မစိုးရာ "
" အပိုတွေပါနော် ဟွန့် … လူကိုလား … စောက်ဖုတ်ကိုလား "
" လူရော … စောက်ပတ်ရော ချစ်တာပါ … မစိုးရယ် "
" အံမယ် … ဦးချစ်နဲ့ မောင်ခြိမ့်အဒေါ်တို့ဖြစ်တာ … သမီး သိပါတယ်နော် "
" ဟင် "
" ခ်ခ် … အံအောသွားပြီလား … ဦးချစ် "
" အဲ … ဟို ဟို … အဲဒါ … ဟို "
" မယ့်လေး … တဟိုဟို လုပ်မနေပါနဲ့ … စျေးဆိုင်ထဲမှာ … လူမြင်ရင် မကောင်းဘူး "
" ဒီလိုပါ … မစိုးရယ် … အဲဒီတုန်းက သူ့ယောကျင်္ားကလည်း … ပစ်ထားသလို ဖြစ်တော့ … အနေနီးရင်း ဖြစ်သွားကြတာ … ၂ကြိမ်ထဲပါ "
" တိန် " ဒေါ်လေးစိန်ကလည်း မလွယ်ပါလား။ဦးချစ်မောင်လို လူတောင် အလိုးခံနေတာ ဦးလေးကျော်ကလည်း ခုထိ လိုးပေးနိုင်တာကို ကျုပ်လည်း ဦးချစ်မောင်စကားကြောင့် စိတ်ဝင်စားမိသွားတာပေါ့။အစက မစိုးစိုးနဲ့ဦးချစ်မောင် လိုးပြီးတာနဲ့အသာလေး ပြန်မလို့ပါ။ဒေါ်လေးစိန် ပေးခိုင်းတဲ့ ကြက်သွန်အိတ်ကလည်း ဧည့်ခန်းက စားပွဲခုံပေါ်မှာ တင်ထားပြီးသားလေ။ဦးချစ်မောင် စကားကို နားစွင့်ရင်း ဆက်နားထောင်နေလိုက်တယ်။ဦးချစ်မောင်က ပက်လက်အနေထားနဲ့ အနားယူနေတဲ့ မစိုးစိုးကို ခွရင်း ခုလေးပဲ လိုးထားတဲ့ မစိုးစိုး စောက်ဖုတ်ကို လက်နဲ့ပွတ်သပ်ပေးပြီး စကားပြောနေတာဗျ။
" သမီး … ဒေါ်လေးစိန် အထည်ဆိုင် လာတော့ … ကောင်တာ အနောက်ဖက်ခြမ်းမှာ … ဒေါ်လေးစိန်က ခုံပုလေးပေါ်ထိုင်ရင်း ပေါင်ဖြဲပေးထားတာ … ဦးချစ်က ထမိန်လေး ဆွဲလှန်ပြီး ထိုင်လျက်လေး စောက်ဖုတ်ကို ယက်ပေးနေတာလေ "
" အော် … အဲဒါမျိုးက … မစိန်ဆိုင်မှာ ခဏခဏ လုပ်ဖြစ်ကြတာပါ … သူ့အထည်လိပ်တွေ ပို့ပေးရင်း လူလစ်တာနဲ့ ဦးချစ်ကို … ဆိုင်ခန်းထဲ ခေါ်ပြီး ဂွင်းထုပေးတတ်တယ် … ဦးချစ်ကလည်း သူ့စောက်ပတ် ပြန်ယက်ပေးရတာပေါ့ "
" ဘယ်က … စဖြစ်ကြတာလည်း … ဦးချစ် … သမီးတို့ လိုပဲလား "
" သမီးနဲ့က … မမျှော်လင့်ပဲ … ဖြစ်ကြတာပါ … မစိန်နဲ့က အနေနီးပြီး … ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ထိပါများတော့ … ဖြစ်သွားတာပါ "
" ဦးချစ်က … ရုပ်လည်းဆိုး အသားလည်းမဲ … လူကလည်း ဗိုက်ကြီးပူနေတာတောင် … မိန်းမတွေက အလိုးခံချင်ကြတယ်နော် "
" ဒါတော့ … ဦးချစ်က အန္တရယ်ကင်းလို့ ထင်တယ် "
" ဘယ်လို … ဦးချစ် "
" ဟုတ်တယ်လေ … ခုတောင် မစိုးက ဦးချစ်ကို အလိုးခံတာ … အပြင်လူ သွားပြော ဘယ်သူမှ မယုံဘူးလေ "
" ခ်ခ် …… လူလည်ကြီး …… ဟွန့် … ဒါပဲနော် … သင်္ကြန်တွင်း အမေ မလာဘူး … သမီးတစ်ယောက်ထဲ နေ့တိုင်း လာလာလိုးပေးရမယ် "
" အင်းပါ … မစိုးရယ် … ဘယ်မိန်းမမှ သွားမလိုးပါဘူး … စိတ်ချ "
" ခု … ဆိုက်ကား ပြန်ထွက်မှာ မလား … ညကြ … အရိပ်ခြေကြည့်ပြီး အိမ်ထဲဝင်ခဲ့ … ဒေါ်လေးစိန်နဲ့ လိုးဖြစ်တာလည်း ပြောပြရမယ်နော် "
" အင်းပါ … ခု ပြန်ခါနီး… စောက်ဖုတ်လေး ယက်ပါရစေဦး "
" ဦးချစ်ကလေ … သမီး စောက်ပတ် … တော်တော်ကို ကြိုက်နေတာပေါ့ … ခ်ခ် … ယက်ယက် … အားရအောင် ယက်သွား "
ခဏနေ လူချင်းခွဲတော့မှာမို့ ကျုပ်လည်း ဦးချစ်နဲ့မစိုးစိုးတို့ အိပ်ခန်းလေးအနားက ခြေဖွနင်းရင်း အိမ်ပြင်ပြန်ထွက်ခဲ့လိုက်တယ်ဗျို့။
……………………………………………
Original by #မောင်ခြိမ့်
အတွေးပင်လယ်ပြာမှကူးယူတင်ဆက်သည်
0 Comments