ငယ်ငယ်ထဲက ဖခင်ဖြစ်သူက ပိုးထိကာဆုံးသဖြင့် မိခင်မုဆိုးမကြီးနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။
နီးစပ်ရာ ဆွေမျိုးသားချင်းများရှိသော်လည်း အားကိုးရာ သိပ်မတွေ့။
လက်ရှိ သူများအိမ်မှာစာရင်းငှါးလုပ်ခွင့်ရနေသည် ဆိုသော်လည်း သာမန်ရရစားစားအခြေနေသာ။
နေတော့လည်း စာရင်းကိုင် အိမ်နောက်မှာ သားအမိနှစ်ယောက် တဲထိုးကာနေရသည်။
ဟိုးအရင်က ဘာမှမထူးခြားသော်လည်း အခု မောင်ပိုမှာ အရွယ်ရောက်လာပြီဖြစ်သဖြင့် တခြားရွာထဲရှိ ကာလသားများကဲ့သို့ ဝတ်ချင်စားချင်လာချေပြီ။ ထိုစဉ်
"ဟဲ့ .... ငပို အဲ့မှာထိုင်ပြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ လာဦး ထက်ထက်ကို သွားကြိုပေးစမ်း”
သူ၏ စာရင်းကိုင် ဒေါ်လေးမြင့် သူ့သမီးအငယ်ဆုံး ထက်ထက်အောင်ကို ကျောင်းသွားကြိုခိုင်းခြင်းဖြစ်သည်။
ဒေါ်လေးမြင့်တွင် သားသမီး သုံးယောက်ရှိသည်။
ယောကျင်္ားက လွန်ခဲ့တဲ့သုံးနှစ်လောက်က မြို့တက်ရင်းကားတိုက်ကာဆုံးပါးသွားသည်။
သားသမီး သုံးယောက်တွင် အကြီးဆုံး အစ်မကြီးက လင်းလင်းထက် မောင်ပိုထက် ငါးနှစ်လောက်ကြီးသည်
ရွာက မူလတန်းကျောင်းတွင် ဆရာမဝင်လုပ်နေသည်။
အလတ်က ယောကျင်္ားလေး လင်းထက်အောင် သူကတော့ မောင်ပိုထက် နှစ်နှစ်လောက်ကြီးသော်လည်း သူငယ်ချင်းလိုပင် ဆိုးတိုင်ပင် မကောင်းတိုင်ပင်ဖြစ်သည်
အခုအငယ်ဆုံးမ ထက်ထက်အောင်ကတော့ မောင်ပိုထက် သုံးနှစ်လောက်ငယ်ပြီး တစ်ဖက်ရွာတွင် အထက်တန်းကျောင်းတက်နေသူဖြစ်သည်။
မောင်ပိုတို့ ရွာကနေ စက်ဘီးဖြင့် နာရီဝက်လောက်နင်းမှကျောင်းရောက်သောကြောင့် မောင်ပိုနှင့် လင်းထက်အောင်မှာ အားတဲ့သူလိုက်ပို့ သွားကြို လုပ်ပေးနေရသည်။
" ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်လေး ”
............................... ။
မောင်ပိုတစ်ယောက် ထက်ထက်ကို ကြိုပြီးစက်ဘီးနင်းလာရင်း ရွာအဝင် ငှက်ပစ်ကုန်းအရောက်၌ ချိန်းကြိုးကျနေသဖြင့် ပြန်တင်နေစဉ်
ခပ်လှမ်းလှမ်းရှိ ချုံဘေးမှ လှုပ်ကနဲမြင်လိုက်သဖြင့် ထက်ထက်အောင်ကို ခေါ်ကာ ချုံဘေးသစ်ပင်အကွယ်မှ သွားချောင်းကြည့်ရာ
ထက်ထက်အောင်၏အစ်ကိုဖြစ်သူ လင်းထက်အောင်မှာ ရွာဥက္ကဋ္ဌသမီး မသူဇာ၏ ပေါင်းကြားသို့ဝင်ကာ မိန်းမအင်္ဂါကို ပါးစပ်နဲ့ လုပ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
လက်တစ်ဖက်ကလည်း မသူဇာ၏ နို့အုံတစ်ဖက်ကို လှမ်းလှမ်းနယ်နေသည်။
ကြည့်ရတာ အားပါနေစဉ် ဘေးနားက ထက်ထက်အောင်က လက်ကုတ်ကာ ခေါ်နေသဖြင့် ပြန်လှည့်ထွက်ခဲ့ရသည်။
ပြန်ထွက်ခါနီးလှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မသူဇာမှာ မိမိတို့အားလှမ်းကြည့်နေသဖြင့် ကြက်သီးပင်ထသွားရသည်။
လင်းထက်အောင်ကတော့ မသူဇာပေါင်ကြားမှာအလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် သိပုံမပေါ်။
သူနဲ့ထက်ထက်လည်း မသူဇာ လှမ်းအော်လေမလား ဆိုပြီး သုတ်ချေတင်ကာ ထွက်ခဲ့ရသည်။
နှစ်ယောက်လုံးတစ်လမ်းလုံးစကားမပြောဖြစ်။
အိမ်ရှေ့ရောက်တော့လည်း တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်မကြည့်မိအောင်နေပြီး နောက်ဖေးသို့ထွက်လာခဲ့သည်။
နောက်တစ်နေ့ မောင်ပိုတစ်ယောက်နွားစာကျွေးနေစဉ် လင်းထက်အောင် ရောက်လာပြီး
" ဟေ့ရောင် ငပို ငါမင်းကိုပြောစရာရှိတယ် မင်းခဏနေ အားလား ”
" အခုပြောလည်း ဒါပါပဲကွာ မင်းမသူဇာကြီး ယက်ပေးနေတာပဲ ပြောမှာမှတ်လား မင်းဟိုဘက်ရွာက ခင်ထွေးနဲ့လည်းကြိုက်နေတယ်ဆိုပြီး ဒီက ဥက္ကဌသမီးလည်း အလွတ်မပေးဘူး... ”
" ဟင် ”
" ဟင် မနေနဲ့ ငါမြင်ပြီးပြီ မင်းကဒေါ်လေးကိုကျတော့ ရွာထဲက အလှူက ကာလသားအသင်းဖိတ်လို့ ဘာလို့နဲ့ ငါ့ကျ ထက်ထက်ကို ကြိုခိုင်းပြီး မင်းကျ ဥက္ကဋ္ဌသမီးဖင်သွားယက်နေတယ် ”
" အာ ဖင်မဟုတ်ပါဘူးကွာ အဖုတ်ပါ အဲ့ဒါ ယက်တယ်မခေါ်ဘူးကွ မှုတ်တယ်လို့ပြောရတယ် ငပေါရဲ့ ဒါနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုသိတာလဲ ”
" ငါထက်ထက်ကို အိမ်ပို့ပြီး ရွာထိပ်က နွားစားကျက်မှာ ဖိနပ်ကျန်ခဲ့လိုလာရှာရင်း တွေ့တာ ”
မသိမသာ ကပ်လိမ်လိုက်သည်။ ဟုတ်တယ်လေ။ သိလို့လည်း မဖြစ် သူတို့မျောက်ဇာတ်ကို သူ့ညီမနဲ့အတူကြည့်တယ်သာသိရင် ကိုယ်ပါ အမှုပတ်မှာ။
ဒီတော့ သကောင့်သားဆက်မမေးအောင် စကားလမ်းကြောင်း အမြန်ပြောင်းရသည်။
" မင်း အဲ့လို မိန်းမဟိုဟာကြီးကိုယက်တာ မရွံဖူးလား ”
" ဟေ့ရောင် ငပို မင်းကလေ အဲ့ဒါကြောင့် အခုထိ မိန်းမ မချဖူးသေးတာ ဒီမှာ ဟေ့ရောင် လူဆိုတာ ကိုယ့်လိုဘက်ကြီး မကြည့်ရဘူးကွ သူ့အကြိုက်ပါလိုက်မှ ကိုယ်လိုချင်တာ ရမှာပေါ့... ”
မောင်ပိုတစ်ယောက် နည်းနည်းတိတ်လိုက်ရသည်။ ဟုတ်လည်း ဟုတ်သည်။
မောင်ပိုမှာအခုထိ ကာမစိတ်ကို လက်နဲ့သာဖြေဖျောက်နေရသည်။
လင်းထက်အောင်လို ရွာတကာလှည့်ချနေသောသူနှင့်ယှဉ်ရင် အင်မတန် ဝါနုသူဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ကို စိတ်ဝင်စားတတ်သည့်အချိန်မှစ၍ လင်းထက်အောင်၏ နည်းပေးလမ်းပြမှုကြောင့် မောင်ပိုလီးမှာ အရှည် ခုနှစ်လက်မလောက်ရှိပြီး လုံးပတ်မှာ သုံးတောင့်ထိုးဓာတ်မီးဆိုဒ်လောက်ရှိသည်။
ဆရာဖြစ်သူ လင်းထက်အောင်၏ လီးထက်ပင် တစ်လက်မလောက်ပိုရှည်၍ လုံးပတ်ပိုထွားသည်။
" ငပို မင်းမိန်းမ မချချင်ဘူးလား ”
" ဟင် ဘာလို့လဲဟ ”
" ချချင်တယ် မချချင်ဘူးသာ ပြောစမ်းပါ ” လင်းထက်အောင်က စိတ်သိပ်မရှည်။
" ဟို ချတော့ ချချင်တာပေါ့ကွာ ဒါမဲ့ ငါ့မှာ ရည်းစားမှ မရှိတာ ပြီးတော့ ငါဟို ဖာတွေဘာတွေလည်း မလုပ်ချင်ဘူး ”
" အေးပါ မင်းလည်း ငါက ဖာမချခိုင်းပါဘူး မင်း သူဇာ့သူငယ်ချင်း နွယ်နီကို သိတယ်မှတ်လား ”
" အေး သိတယ်လေ သူက လင်ကြီးနဲ့ဟာ ပြီးတော့သူ့လင် ကိုမျိုးညွန့်က အရက်သမား မူးလာရင် ဆယ်အိမ်မှူးတောင် ခံဆဲတာ ”
" ဟေ့ရောင် ငပို သူဟာသူ ဆယ်အိမ်မှူးဆဲဆဲ ရာအိမ်မှူးဆဲဆဲ သူပန်းသေနေတဲအကြောင်း သူ့မိန်းမက ငါ့ရည်းစားသူဇာ့ကို ပြောလို့ ငါသိပြီးပြီ ”
" ဟေ ... ”
" အေး နွယ်နီက ငါနဲ့သူဇာနဲ့ကို သူ့လင်မျိုးညွန့်မရှိတဲ့ရက်တိုင်း ချိန်းချိန်းပေးပြီး ငါနဲ့သူဇာလုပ်တာကို ချောင်းချောင်းကြည့်ပြီး စိတ်ထနေတာ.... အဲ့ဒါကြောင့်
မင်းလုပ်ချင်ရင် ဒီည ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ ”
" ဟာကွာ ဖြစ်ပါ့မလား ငါက ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ ပြီးတော့ မင်းဟာက ညဘက်ကြီး သူ့လင်ကိုမျိုးညွန့်ကြီးက ဓားနဲ့ခုတ်လို့ မိန်းမမချရဘဲ အချောင်အသုဘဖြစ်နေမယ် ”
" မင်း တော်တော်ပေရှည်တာပဲ ဒီည မျိုးညွန့်က အလှူမှာ အမူးအကွဲသောက်မှာ ငါသတင်းရပြီးပြီ အေး မင်းက လိုက်လာပြီး တနေရာရာမှပုန်းနေ ငါသူဇာကို လုပ်တာကို နွယ်နီကြည့်ပြီး ဖီးလ်တက်နေတဲ့အချိန် မင်းဝင်လာပြီးချလိုက် .....
ကဲ ဘယ်လိုလဲ ”
မောင်ပို အနည်းငယ်စဉ်းစားလိုက်သည်။ အစီစဉ်ကမဆိုးလှဘူး။
ဒီလိုဟာမှ မရဲရင် ဒီတစ်သက်မိန်းမ ချရဖို့မမြင်။
" အေး ငါလိုက်မယ်ကွာ မင်းသွားရင်သာ ငါ့လှမ်းအော်လိုက်။ ”
ဒီလိုနဲ့ ညနေ မှောင်ရိပ်ချလောက် အမေ့ကို လင်းထက်အောင်နဲ့ အလှူလိုက်သွားမည် ညနက်မှပြန်ရောက်မည်ဟုပြောကာ ထွက်လာခဲ့သည်။
.........,........................ ။
မနွယ်နီတို့အိမ်နားရောက်တော့ လင်းထက်အောင်က သူ့ကို နွားတဲကုန်းမှာပုန်းနေခိုင်း၍ ငပိုတစ်ယောက် နွားစာခြင်းနားဝင်ပုန်းနေသည်။
နွားတဲမှာ အိမ်နဲတွဲရက်ဖြစ်သဖြင့် နွားတဲထရံကိုဖြဲကြည့်လျှင် အိမ်ထဲလှမ်းမြင်နေရသည်။
စောင့်ပြီး နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ အိမ်ဘက်က အသံစလာသဖြင့် ထရံပေါက်ကနေကြည့်ရာ မနွယ်နီနဲ့သူ့ယောကျင်္ားမျိုးညွန့်အိပ်ခန်း၌ လင်းထက်အောင်နဲ့ မသူဇာ ချနေကြပြီ။
မသူဇာမှာ တော်တော်လေး ဏှာထန်ပုံရသည်။
လေးဘက်ထောက်ပုံစံဖြင့် ချနေခြင်းဖြစ်ပြီး လင်းထက်အောင်က မသူဇာ၏ခါးအားကိုင်ကာ နောက်ကနေ တဖြန်းဖြန်း လိုးဆောင့်ပေးနေသည်။
မသူဇာမှာ လက်တစ်ဖက်ကကြမ်းပြင်ကိုထောက်၍ နောက်လက်လက်တစ်ဖက်က သူ့နို့အုံကြီးကို နယ်ကာ ပါးစပ်ကလည်း တအင်းအင်း ညည်းညူနေရှာသည်။
မောင်ပိုမှာ ကိုယ်တိုင်မလိုးရသေးသော်လည်း သူများလိုးတာကြည့်ရင်း လီးထိပ်မှအရည်ကြည်များကျလာသည်။
ထို့နောက် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ နွားတဲနောက်မှပတ်၍ အိမ်ဘေးပြတင်းပေါက်ကို ကျော်ဝင်ကာ မနွယ်နီအားရှာကြည့်သည်။
ဟော... တွေ့ပါပြီ... လင်းထက်အောင်တို့အတွဲလိုးနေတဲ့ အခန်းရဲ့ ဘေးခန်းမှာ မနွယ်နီတစ်ယောက် လက်တစ်ဖက်က ကြမ်းပြင်ကိုထောက်ကာ လက်တစ်ဖက်က သူဟာကိုပွတ်၍ ဖင်ကုန်းကာ ဟိုဘက်အခန်းကအတွဲကို ချောင်းနေသည်။
မောင်ပိုလည်း ခြေကိုဖွနင်းကာ မနွယ်နီနားအရောက်တွင် လက်တစ်ဖက်က ခါးကိုသိမ်းဖက်ပြီး လက်တစ်ဖက်က ပါးစပ်ကို လှမ်းပိတ်လိုက်သည်။
............................ ။
နွယ်နီ
နွယ်နီတစ်ယောက် ကြိုသိထားသော်လည်း ဗြုန်းကနဲလှမ်းဖက်လိုက်တော့ အနည်းငယ်လန့်သွားသည်။
ဟုတ်သည်။ လင်းထက်အောင်နှင့် သူဇာလုပ်တာကို မိမိချောင်းကြည့်နေတုန်း မောင်ပိုက မိမိကိုဝင်လုပ်လိမ့်မည်ဟု လင်းထက်အောင်က ကြိုပြောထားခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်တော့ သူဇာနဲ့လင်းထက်အောင်ကို မိမိအိမ်တွင်ချိန်းပေးရင်း နွယ်နီတစ်ယောက် လင်းထက်အောင်နှင့်ဖြစ်ခဲ့သည်။
လင်ဖြစ်သူ မျိုးညွန့် ပန်းသေပြီး အရက်မှအရက်ဖြစ်နေသည်က တစ်ကြောင်း၊ လင်းထက်အောင် သူဇာကိုလိုးပေးနေတာကို ချောင်းကြည့်ရင်း စိတ်ထန်လာတာကတစ်ဖုံကြောင့် သူဇာမလာဖြစ်တဲ့တစ်ရက် လင်းထက်အောင်နဲ့နွယ်နီဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် အရင်က လင်းထက်အောင်မှာ သူဇာ့ကို တစ်ရက် မိမိကိုတစ်ရက်ဖြင့် မှန်မှန်လိုးပေးသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် တစ်ဖက်ရွာက ခင်ထွေးဆိုသောကောင်မလေးနဲ့ လင်းထက်အောင်ခြေရှုပ်နေပြီး မိမိဘက်ကို အလှည့်မပေးတော့သဖြင့် လင်းထက်အောင်အားဂျီကျရာ လင်းထက်အောင်က သူ့သူငယ်ချင်း မောင်ပိုနဲ့ဇာတ်လမ်းဆင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
မောင်ပိုမှာ ဆင်းရဲသည်ဆိုသော်လည်း လင်းထက်အောင်လိုပင် ယောကျင်္ားပီသသောရုပ်ရည်မျိုး ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒီအတိုင်းခေါ်ချခိုင်းလျှင် မိမိကိုအထင်သေးသွားနိုင်ကြောင်း လင်းထက်အောင်ကပြောသဖြင့် အခုလိုလင်းထက်အောင်စီစဉ်သည့် ဇာတ်လမ်းထဲကအတိုင်းဝင် က နေခြင်းဖြစ်သည်။
မောင်ပိုမှာ မိန်းမ မလိုးဖူးသေးသော်လည်း လက်ကတော့ လက်သွက်မှုကတော့ လင်းထက်အောင်ကိုမှီသည်။
အခုပဲကြည့်လေ။ လက်တစ်ဖက်က ပါးစပ်ကိုပိတ်ထားပြီး တစ်ဖက်က ခါးကိုင်ရာကနေ နွယ်နီ၏ နို့များကို ဘော်လီပေါ်ကနေဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။
ထို့နောက် နို့ကိုင်သောလက်များကို လွှတ်ကာ နုတ်ခမ်းပေါ်လက်ညိုးတင်ပြီး တိုးတိုးဟုလုပ်ပြသည်။
နွယ်နီက ရှက်သလိုလုပ်နေပေမဲ့မောင်ပိုက ဘော်လီချိတ်ကိုလည်း ဖြုတ်ရော " မနွယ် ချွတ်ပေးမယ် ” လို့ပြောပြီး မောင်ပိုလက်ကိုဖယ်ပြီး ချွတ်လေသည်။
တဖြည်းဖြည်းချင်းထွက်ပေါ်လာတဲ့ မနွယ်နီ၏ နို့ကြီးများကိုကြည့်ရင်းမောင်ပို တစ်ယောက် တံတွေးပင် မြိုချမိသည်။
နွားသိုးကြိုးပြတ်ဆိုသလို မောင်ပိုတစ်ယောက် နွယ်နီချွတ်ပြီးသည်နှင့် နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အငမ်းမရတစ်လှည့်စီ ကုန်းစို့တော့သည်။
ထို့နောက် နို့တစ်ဖက်ကို ပါးစပ်က စို့လျက် နို့တစ်လုံးကိုလက်နဲ့စမ်းလေသည်။ နို့သီးခေါင်းလေးကို စမ်းမိသွားတဲ့အခါ သူ့လက်ချောင်းတွေက
နို့သီးခေါင်း မာမာလေးကိုလက်နဲ့ ကိုင်ချေတော့သည်။
နွယ်နီပါးစပ်က တအင်းအင်း တဟင်းဟင်း....လို့ညည်းနေမိသည်
ထို့နောက်နို့တဖက်ကို ကိုင်ပြန်သည်။ လက်တဖက်ထဲနဲ့ကိုင်ရတာ အားမရဖြစ်လာပြီး သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ နွယ်နီ့နို့နှစ်လုံး ကိုဆုတ်ကိုင်လေသည်..။
နွယ်နီလည်း အားကျမခံ သူ့ဟာကြီးလှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ ဆတ်ကနဲ တစ်ချက်တွန့်သွားပေမယ့် သူ့စိတ်တွေတရှိန်ထိုး တက်လာပုံရသည်။
မောင်ပို လီးကြီးက မာတင်းကာ ထောင်လာပြီး
နွယ်နီလည်း အလိုက်တသိ ထမီကို ဖြေချလိုက်သည်
" မနွယ်နီ ”
" ဟင် ”
" ကျနော် လိုးချင်လာပြီ လှဲပေးပါလား ”
" အင်း... ”
အိမ်ရှေ့ခန်းမှာထွန်းထားတဲ့ ရေနံဆီမီးအိမ်ရဲ့ အလင်းရောင်ကို အားပြုပြီး မောင်ပိုရဲ့မျက်လုံးတွေကိုလှမ်းကြည့်မိတယ်။
တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ နွယ်နီနို့ကြီးတွေကိုကြည့်ရင်း မောင်ပိုတစ်ယောက် ကာမဘီလူးစီးသလို မျက်နှာတစ်ခုလုံး မုန်ယိုနေလေပြီ။
ပြီးတော့ နွယ်နီ့ရဲ့ အဖုတ်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ပြီး သူပုဆိုးကို ခေါင်းကနေဆွဲချွတ်လိုက်သည်။
................................ ။
မောင်ပိုတစ်ယောက် မိန်းမအဖုတ်ကို သူများတွေလုပ်တုန်းကမြင်ဖူးပေမယ့် ကိုယ်တိုင်တော့ အခုမှ ချက်ကျလက်ကျမြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။
မနွယ်နီအဖုတ်မှာ စောက်မွှေးမဲမဲများဖြင့် အပေါ်ကို ဖောင်းနေသည်။
မမြင်ဖူး မူး မြစ်ထင်ဆိုသလို မောင်ပိုမှာ မနွယ်နီအဖုတ်ကြီးကို ကုန်းယက်ချင်လာသည်။
အရင်က မသူဇာကို လင်းထက်အောင် ယက်ပေးတုန်းက ရွံစရာလို့ထင်ခဲ့မိတာ အခုတော့ သူကိုယ်တိုင်ယက်ချင်လာသည်။
ထို့နောက် မောင်ပိုတစ်ယောက် ဘာမပြော ညာမပြောနဲ့ မနွယ်နီ အဖုတ်ကို ကုန်းယက်ချလိုက်သောအခါ အစိတည့်တည့်ကို လျှာနှင့်ဖိယက်ချလိုက်သလိုဖြစ်ပြီး မနွယ်နီတစ်ယောက် တွန့်ကနဲ့ဖြစ်ကာ ဖင်ကြီးပင်ကော့ပေးနေမိသည်။
" အားးး မောင်ပို...ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ ”
မရတော့။ မောင်ပိုတစ်ယောက် မုန်ယိုနေတဲ့ဆင်ရိုင်းတစ်ကောင်လို မနွယ်နီအဖုတ်တစ်ပြင်လုံးကို ယက်နေတော့သည်။
မလုပ်တတ်လုပ်တတ်ဆိုသော်လည်း ကြားဖူးနားဝရှိသလောက်ဖြင့် မနွယ်နီရဲ့ အဖုတ်အခေါင်းထဲ လျှာကိုရှည်နိုင်သမျှရှည်အောင်ထားပြီးထိုးထည့်ကာ မွှေ့ယမ်းပေးလိုက်
အစိကို နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုနဲ့ ညှပ်ပြီး စုပ်ပေးလိုက်ဖြင့် တစ်လှည့်စီလုပ်ပေးလိုက်ရာ
မနွယ်နီတစ်ယောက် ဆတ်ကနဲ ဆတ်နဲ ဖင်ကိုကြွကာ လက်နှစ်ဖက်ကလည်း မောင်ပိုခေါင်းနဲ့ သူ့အဖုတ်ကြီးကို ဆွဲကပ်ကာ စောက်ရည်များအား မောင်ပိုပါးစပ်ထဲ ပန်းထည့်လိုက်သည်။
............................. ။
နွယ်နီတစ်ယောက် မောင်ပိုရဲ့ မတောက်တခေါက် အမှုတ်ကိုခံရင်း တစ်ချီပြီးသွားပေမယ့် မောင်ပိုကတော့ လီးကြီးတောင်ရက်သားဖြစ်နေသည်။
" မနွယ်နီ ကျနော် လိုးတော့မယ်နော် ”
"အင်း .... လိုးလေ မောင် ”
မောင်ပို သူ့လီးကိုလက်ဖြင့်ထိန်းကိုင်ကာ နွယ်နီအဖုတ်ထဲသို့ စထိုးလေသည်။
တစ်ချီပြီးပြီးသားမို့ အဖုတ်ဝတွင် အရည်တွေရွဲနေသော်လည်းမောင်ပိုရဲ့ ကြီးမားသော လီးကြီးကြောင့် ဒစ်မြှပ်ရုံသာ လျှောလျှောရှုရှုဝင်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင်တင်းကျပ်နေသည်။
" မောင် နည်းနည်းချင်းဆွဲထုတ်လိုက် ပြန်သွင်းလိုက်လုပ်ပေး ”
" အင်း ... ”
လူပျိုးသိုးမို့ နွယ်နီမှာ လိုးသင်သင်ပေးရသည်။
နို့မို့ဆို ကိုယ်တော်ချောက အတင်းဆောင့်သွင်းလိုက်ရင် သူ့လီးအရင်းတုတ်ပုံမျိုးနဲ့ အဖုတ်မကွဲရင်တောင် နှုတ်ခမ်းသားတွေစုတ်ပြတ်ကုန်လောက်တယ်။
ဒီလိုနဲ့ လီးတဆုံးဝင်သွားသောအခါ
" အင်းးး မောင် အားထည့်ပြီးဆောင့်ချင် ဆောင့်လေ ရပြီ ”
နွယ်နီပြောလိုက်သည်နှင့် မောင်ပိုတစ်ယောက် ခါးအားကိုသုံးကာ ဆောင်တော့သည်။ တဘတ်ဘတ်နှင့် ဆီးခုံချင်းရိုက်သံများ အခန်းပြင်သို့လျှံထွက်လာသည်။
အချက် ငါးဆယ်လောက်ဆောင့်ပြီး အရှိန်ပြန်ချကာ ခါးကိုယမ်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လီးကို မွှေ့ပြီးအထုတ်အသွင်းလုပ်ပေးသည်။
" အင်းးး ကောင်းလား မနွယ် ”
" အင်းးး ကောင်တယ် မောင်ရယ် အရမ်းကောင်းတယ် ပြန်ဆောင့်ပေးတော့ မောင်ရယ် အားး ”
" ကြိုက်လား မ... ကျနော်လီးကြီးကို ကြိုက်လား ”
" အာာ ကြိုက်တယ် မောင်ရယ် ကြိုက်တယ် မ ကို မမြဲလိုးပေးနော် ”
" မ....မောင်ခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးပေးရမလား ”
" အင်း .... လိုးပေး ”
" အဲ့ဒါဆို ပြော မောင်ရယ် မကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးပေးပါလို့ ”
" အားးး မောင်ရယ် မ အဖုတ်ကို ကွဲထွက်အောင် ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆောင့်လိုးပေး...အ... အ ”
နွယ်နီတစ်ယောက် ညစ်ညစ်ညမ်းညမ်းတွေပြောပေးရင်း အချက် သုံးလေးဆယ်လောက်ဆောင့်အပြီးတွင် ဖီးတက်လာကာ
မောင်ပိုလီးကြီးကို အဖုတ်အတွင်းသားများနဲ့ ညှစ်ပေးရင်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးလေထဲမြှောက်သွားသလိုဖြစ်ပြီး ကာမနိဗ္ဗာန်သို့တက်လှမ်းသွားသည်။
မောင်ပိုလည်း မနွယ်နီရဲ့ အပြောတွေကြောင့်ရော လီးထိပ်ကို အဖုတ်အတွင်းသားများနဲ့ ညှစ်တဲ့ အရသာပါပေါင်းပြီး သုတ်ရည်ချွဲချွဲကျိကျိများ စောက်ခေါင်းအဆုံးထိ ပန်းထုတ်ကာ ပထမဆုံးကာမနိဗ္ဗာန်စစ်စစ်ကို အကောင်းဆုံးခံစားလိုက်ရသည်။
" အရမ်းကောင်းတယ် မ ရယ် ”
" မ လည်း အရမ်းကောင်းတာပါပဲ မောင်ရယ် ညတိုင်း အလုပ်ခံချင်နေပြီ ”
" မ ယောကျ်ားကြီး ရှိနေတော့ ညတိုင်းတော့မရဘူးထင်တယ် ”
" မောင်ရယ် အဲ့ဒီ မျိုးညွန့်က ညတိုင်းမူးနေတာ သူ့မယားသူများတက်လိုးလည်း မသိဘူး စိတ်ချ ”
ဒီလိုနဲ့ မောင်ပိုနဲ့ နွယ်နီ နောက်ညတွေလိုးဖို့ တိုင်ပင်ပြီး ဒုတိယအချီကို စတင်ကြလေသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ တစ်ဖက်ခန်းကနေ သူဇာနဲ့ လင်းထက်အောင်က သူတို့ လိုးပွဲကို ချောင်းနေပြီး မောင်ပိုတို့မှာ ချောင်းကြည့်သူတွေကနေ အချောင်းခံပြန်ဖြစ်သွားတာကိုပင် မသိတော့။
0 Comments